Φόρουμ φιλοσοφίας, παιδείας, πολιτικής και ναυτιλίας!
 
ΠΟΡΤΑΛ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣΦόρουμΠόρταλΔΙΟΠΤΕΥΣΕΙΣΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟΕικονοθήκηΕγγραφήΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεση
HOMA EDUCANDUS
ΠΟΡΤΑΛ


ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ. ΜΑΣ ΤΙΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ.
ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ. ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΡΑ ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ...

Μοιραστείτε
 

 Γυναίκα onboard

Πήγαινε κάτω 
Μετάβαση στη σελίδα : 1, 2, 3  Επόμενο
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
ΔΑΝΑΗ
Admin
ΔΑΝΑΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 7946
Registration date : 30/10/2007

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΤετ Ιουλ 15, 2009 2:04 am

Εκείνο κοριτσάκι το έλεγαν Σοφία. Ετών 10. Ένα στρουμπουλό ξανθό κοριτσάκι με υψηλότατο δείκτη νοημοσύνης.

Σήμερα η Σοφία πρέπει να είναι τριάντα και...

Τότε που τη γνώρισα ήταν ακόμη μαθήτρια του δημοτικού.

Στο μητρώο έγραφε:

Πατέρας: Ναυτικός
Μητέρα: Οικιακά

Θεέ μου, τι έλλειψη πρωτοτυπίας. Ναυτικός εκείνος, σκλάβα εκείνη στο σπίτι να μεγαλώνει τα παιδιά. Πώς αλλιώς να τα βγάλει πέρα;

Η δική μου θητεία στα καράβια ήταν λογικό να με κάνει πιο ευαίσθητη για όλα αυτά τα παιδιά των πρώην συναδέλφων. Σε αντίθεση με τους άλλους εκπαιδευτικούς εγώ ήξερα και δεν μπορούσα να αγνοήσω τι σημαίνει πατέρας ναυτικός.

Τους είχα ζήσει στις ατέλειωτες ώρες της βάρδιας να μου μιλάνε για τα παιδιά τους.

Τους είχα παρακολουθήσει στο καπνιστήριο να ονειρεύονται την ώρα και τη στιγμή που θα τα αγκαλιάσουν και πάλι.

Πολλές φορές τους άκουσα να μιλάνε στον ασύρματο και μερικές εκεί να μαθαίνουν πως έγιναν πατεράδες...

Κι άλλοτε, πίσω στην πρύμη, τους είδα να πίνουν και να μεθάνε μετά από ένα άσχημο μαντάτο.

Άσε που ήταν ακόμη νωπή η αγωνία μου από τις ώρες που κρατούσα την τύχη τους στα χέρια μου. Το έχετε νιώσει αυτό το ατλαντικό βάρος να σας συνθλίβει; Την ώρα που ήμουν υπεύθυνη αξιωματικός στη γέφυρα χωρίς παρουσία άλλου...

Τότε ακόμη δεν ήξερα πως θα γίνω μια μέρα δασκάλα. Κι όμως έβλεπα κιόλας μέσα στο σκοτάδι τα μάτια των μελλοντικών μαθητών μου. Κι ας μην ήξερα ούτε τα ονόματά τους.

Ναι, στο σκοτάδι ήταν που αγριεύαν τα πράγματα. Τότε που ο καπετάνιος και όλοι οι άλλοι ήξερα πως κοιμούνται. Και φοβόμουν, γιατί να το κρύψω; πως αν κάνω καμιά στραβή δε θα προλάβουν να πουν ούτε κιχ...

Λένε καμιά φορά για μένα πως είμαι νευρική, απότομη, απόλυτη και γενικά λέει τους θυμίζω Θάτσερ και Δαμανάκη στα νιάτα της.

Αυτοί που τα λένε δεν ήταν τότε εκεί. Στη σκοτεινή γέφυρα. Να δουν πως σφυρηλατείται ο χαρακτήρας του ανθρώπου όταν οι καταστάσεις τον ξεπερνούν.

Ήταν όμως τα παιδιά. Τα παιδιά των ναυτικών.

Χρόνια αργότερα έμαθα πως τα έλεγαν Σοφία, Μιχάλη, Νάντια...

Αχ, τα παιδάκια των ναυτικών. Οι πιστοί μου σύντροφοι στις νυχτερινές βάρδιες. Που έσκιζαν με τα ματάκια τους το σκοτάδι και φώναζαν:

ΠΡΟΣΕΧΕ! ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΔΕΚΑΤΕΣΣΕΡΑ. ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΟΡΦΑΝΟ.

Αργότερα, όταν τα συνάντησα από κοντά, άκουσα την άλλη κραυγή:

ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ! ΦΕΡΤΕ ΜΟΥ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ! ΝΑ ΓΙΝΩ ΚΙ ΕΓΩ ΣΑΝ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ...

Τα παιδιά των ναυτικών είναι παιδιά ορφανά. Δε θα τα βάλω στην πλάστιγγα να τα συγκρίνω αν είναι λιγότερο ή περισσότερο ορφανά από όσα αληθινά έχουν χάσει το γονιό τους. Γιατί ξέρω την ψυχολογία του παιδιού και επομένως τέτοια σύγκριση τη βρίσκω ανόητη.

Η περίπτωση της Σοφίας ήταν η πρώτη που με δίδαξε το βάρος αυτής της ιδιότυπης ορφάνιας.

Ήταν το πουλάκι μου μήλο μαραμένο... Έξυπνο παιδί, το είπα ήδη, μα χωρίς καμία ζωντάνια. Ένα λουλουδάκι που το ξέχασαν απότιστο.

Ναι, καταλάβαινα, ακόμη και ναυτικός να μην είχα υπάρξει, θα καταλάβαινα τη Σοφούλα... δε λέω...

Εκείνο όμως που με συγκλόνισε και που δεν το περίμενα, ήταν η τεράστια αλλαγή όταν έφτασε το χαρμόσυνο τηλεγράφημα. Δεν μπορείτε να φανταστείτε εικόνα. Να γελά και να κλαίει και να κάνει κάθε είδους τρέλα.

ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΜΟΥ ΚΥΡΙΑ!

Πώς λέει το θέμα μας; Γυναίκα onboard?

Ε, εκεί παρακολουθούσα την πλήρη αντιστροφή. Άντρας στο σπίτι!

Γυάλιζαν τα μάτια της, τα μάγουλά της ήταν της φωτιάς, κουνιόταν διαρκώς και δεν μπορούσε να σταθεί σε ένα σημείο.

Το πιστεύετε ότι εκεί και τότε, στη χαρά του παιδιού, σπάραξε χειρότερα η καρδιά μου; Ίσως γιατί το μαύρο χρειάζεται το λευκό για να φαντάξει το πικρό του θώρι ακόμη πιο άραχλο και σκοτεινό.

Κι ακόμη γιατί ήξερα εκείνο που το παιδί μες στην τρελή χαρά του λησμονούσε ή ήθελε να λησμονά. Πως για λίγο μόνο θα κράταγε η χαρά. Κι έπειτα ο πατέρας θα έπαιρνε και πάλι το βαλιτσάκι του και το φυλλάδιο...

Μπορεί να έφταιξαν και οι δικές μου μνήμες και το παιδί που ξύπνησε μέσα μου. Ίδια κι εγώ με τη Σοφία πανηγύριζα όταν ερχόταν η μάνα στο σπίτι. Κι έπειτα, έπειτα τι; Πριν καλά καλά καταλάβω την παρουσία της και πριν χορτάσω την αγκαλιά της, χανόταν και πάλι στον ορίζοντα...

Έγινα λέει ναυτικός. Παράξενο για κορίτσι κι εκείνα μάλιστα τα χρόνια. Μα για να σου πω... Τι είναι πιο δύσκολο, να μπαρκάρεις εσύ στα είκοσι ή να κουνάς κάθε τρεις και λίγο μαντήλι στα οκτώ σου αποχαιρετώντας τη μάνα σου;

Ναι, ξέρω. Χειρότερο απ' αυτά είναι να θάβουν τη μάνα σου κι εσύ να είσαι μόλις πέντε χρονών. Όσο και ο πατέρας μου σαν χάθηκε η γιαγιά μου...

Θέλω να πω πως πάντα υπάρχει και το χειρότερο. Και φέτος είχα την ατυχία να το γνωρίσω και από κοντά. Δυο μάτια, τρομαγμένα σπουργίτια, που δε γνώρισαν ποτέ μάνα. Και όμως δεν ήταν πεθαμένη. Ούτε δασκάλα. Ούτε και ναυτικός.

Νομίζουν οι πολλοί σαν ακούνε για τη ζωή μου πως το δύσκολο ήταν που έγινα ναυτικός. Γυναίκα εσύ, πώς άντεξες με τόσους άντρες!!!

Όχι. Και να το φωνάξω ξανά να ακουστεί: ΟΧΙ!!!!!!

Το δύσκολο είναι που έγινα και παραμένω δασκάλα. Και που αντέχω, εγώ ξέρω πώς, με τόσα παιδιά...

Σήμερα κυρίες και κύριοι, και μην κοροϊδεύετε τους εαυτούς σας, δεν υπάρχει ευτυχισμένο παιδί. Ή και αν υπάρχει είναι είδος προς εξαφάνιση. Κάτι σαν καρέτα καρέτα να πούμε...

Μπορώ εγώ, ειδικά εγώ, να μην παραδεχτώ την ιδιαιτερότητα των παιδιών των ναυτικών; Η Σοφούλα ήταν η πρώτη. Που με σκότωσε με τη χαρά της... Αν είναι δυνατόν! Με τη χαρά της για την επιστροφή του πατέρα. Κι έπειτα με τσάκισε τελείως τη μέρα που εκείνος ξανάφυγε. Τι κλάμα! Θεέ μου τι κλάμα και τι σπαραγμός απαρηγόρητος...

Η θάλασσα λέγανε οι παλιοί σοφοί είναι από δάκρυα. Ε, αν είναι από δάκρυα η θάλασσα τότε τα κύματά της όταν λυσσάει και μαίνεται είναι τα δάκρυα των παιδιών των ναυτικών. Άσπρα τα κύματα σαν την άδολη ψυχούλα τους. Και οργισμένα σαν την πικρή οργή τους για την άδική τους μοίρα.

Ακολούθησαν από τότε πολλές ... Σοφούλες. Και ήταν πάντα (ή σχεδόν πάντα και υπογραμμίστε το αυτό ) μία από τα ίδια. Και δε χρειαζόταν πια να μου πούνε πότε ήρθε ο πατέρας ή πότε έβαλε μπροστά να ξαναμπαρκάρει. Έπαιρνα τα τηλεγραφήματα από τα μάτια των μαθητών μου.

Όμως, θα κάνω εδώ την παλινωδία μου, έτσι είναι η ζωή. Σκληρή. Και σφάλλουμε να νομίζουμε πως για το χατίρι των παιδιών πρέπει να τη σουλουπώνουμε και να της βάζουμε κοκκινάδι.

Τα παιδιά χρωστάμε να τα μεγαλώνουμε με αγάπη και στοργή και φροντίδα αλλά και με αλήθεια.

Κι άλλο τόσο σφάλλουμε να νομίζουμε τα παιδιά για αδύναμα και ανίκανα. Έχουν τεράστια δύναμη. Πολύ περισσότερη από τη δική μας.

Τότε που συνάντησα τη Σοφία ήμουν ακόμη περισσότερο ναυτικός και λιγότερο δασκάλα. Τώρα πια, με 23 χρόνια συμπληρωμένα στο δασκαλίκι, μπορώ και βλέπω πολύ βαθύτερα... Αλλά και πολύ μακρύτερα.

Η δυστυχία της κάθε Σοφίας δεν είναι μονοσήμαντη. Τα παιδιά πολλές φορές χρειάζεται να στερηθούν τους γονείς τους. Και για πολλούς λόγους.

Αλίμονο αν κάθε παιδί που στερείται το γονιό του, για λίγο ή και για πάντα, χάνει ταυτόχρονα και το δικαίωμα στην ευτυχία.

Και ξέρω σήμερα πολλά παιδιά που μεγαλώνουν με τους γονείς τους δίπλα και τα τρέχουν στους παιδοψυχολόγους. Η κατάθλιψη δεν είναι ασθένεια μόνο για ενήλικες. Δυστυχώς.

Γυρνώντας όμως στο θέμα μας και ολοκληρώνοντας (επιτέλους ) θα πω ότι ειδικά για τα παιδιά των ναυτικών το σημαντικότερο που τα γεμίζει δυστυχία είναι η στάση των άλλων τριγύρω τους. Και όχι η απουσία αυτή καθαυτή.

Συνήθως δηλαδή τα παιδιά λειτουργούν ως αλεξικέραυνα της δυστυχίας που ανιχνεύουν τριγύρω τους. Στα μάτια της μάνας που στερείται το σύντροφό της. Στη φορτωμένη αγωνία και ενοχές φωνή του πατέρα από την άλλη άκρη του κόσμου.

Λέω λοιπόν να μην φορτώνουμε στα παιδιά τα δικά μας ασήκωτα βάρη. Είναι πολύ αδύνατες οι πλατίτσες τους για τέτοιο ζαλίκι.

Και λέω να φαινόμαστε εμείς πιο θαρραλέοι μπρος στις δυσκολίες και τις αντιξοότητες της ζωής. Για να τα διδάσκουμε και αυτά με το μόνο τρόπο που μπορεί κανείς να διδάξει, με το παράδειγμα και την πράξη...

Ίσως να σας γεννήθηκε επιτέλους και η εύλογη απορία: Αν υπάρχουν και ευτυχισμένα παιδιά ναυτικών...

Ναι, ή μάλλον θα το έλεγα παιδιά με ισορροπημένα αισθήματα. Παιδιά που στενοχωριούνται όταν ο πατέρας φεύγει αλλά με μέτρο. Και που γρήγορα ξεπερνούν τον αποχωρισμό και συνεχίζουν φυσιολογικά τη ζωή τους.

Πολύ πιο φυσιολογικά από άλλους συμμαθητές τους που έχουν και δεν έχουν και τους δυο γονείς στο σπίτι καθημερινά... Όπως δηλαδή είναι σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών.

Η απόσταση ξέρετε δεν είναι πάντα θέμα χιλιομέτρων. Και η αποξένωση μέσα στην οικογένεια θερίζει στις μέρες μας.

Αντίθετα, να είναι καλά η τεχνολογία, υπάρχουν σήμερα χίλιοι τρόποι να γεφυρώσουν τόπους μακρινούς. Κυρίως όμως υπάρχει η σωστή ανατροφή ενός παιδιού για να το μάθει πως το σημαντικό δεν είναι το πρόβλημα αλλά πώς το αντιμετωπίζουμε. Μάθημα σπουδαίο όχι μόνο για να αντέξει ένα δύσκολο παρόν αλλά και για να σταθεί παλικάρι και σε όσα άλλα (και θα είναι πολλά) το καρτερούν παρακάτω σαν βγει στη ζωή.

Μην τα λυπάστε παρακαλώ τα παιδιά των ναυτικών. Ο οίκτος έτσι κι αλλιώς είναι αρνητικό συναίσθημα.

Κάντε όμως ό,τι είναι δυνατόν για να βελτιωθούν οι όροι εργασίας και ζωής των γονιών τους. Και των πατεράδων και των μανάδων. Κι εκείνων που ταξιδεύουν κι εκείνων που μένουν πίσω. Γιατί ευτυχισμένοι γονείς έχουν και ευτυχισμένα παιδιά. Και τούμπαλιν...

Αυτό είναι το κλειδί. Το λέω ως δασκάλα σήμερα και ως ναυτικός χτες. Ως μια πικραμένη ναυτικός του χτες... Που ευτυχώς δεν έχω δικά μου παιδιά να ποτίζω την ψυχούλα τους με τη δική μου πίκρα που δεν μπόρεσα να ζήσω το όνειρό μου. Αυτή τη στυφή αίσθηση αποτυχίας...

Μα ξέρετε τι έχουν περισσότερο ανάγκη τα παιδιά; Όχι την κούπα με το γάλα και το καλοστρωμένο κρεβατάκι. Αν ήταν έτσι τα βασιλόπουλα δε θα τα μεγάλωναν νταντάδες... Έχουν ανάγκη να καμαρώνουν για τους γονείς τους. Δε λέω πως έχουν μόνο αυτό ανάγκη. Ούτε πως η απουσία του γονιού και ειδικά της μάνας είναι ασήμαντη.

Ειλικρινά όμως δε βλέπω ως αξεπέραστο εμπόδιο το ναυτικό επάγγελμα στη δημιουργία μιας ευτυχισμένης οικογένειας και τη σωστή ανατροφή των παιδιών. Και για τους πατεράδες και για τις μανάδες... Αρκεί βεβαίως να υπάρξουν κατάλληλα μέτρα στήριξης της ναυτικής οικογένειας...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin
ΔΑΝΑΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 7946
Registration date : 30/10/2007

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΤετ Ιουλ 15, 2009 3:47 am

Βοιάτης έγραψε:

Οπωσδήποτε δεν θεωρώ ότι υπάρχει κάτι που δεν
μπορεί να το κάνει γυναίκα.
Εδώ πήγε στο διάστημα, αλίμονο που δεν θα
κυβερνούσε ένα καράβι και κάποιους ανθρώπους.
Και πολύ σωστά θεωρείται ότι στη σύγχρονη εποχή,
η μυική δύναμη ελάχιστη πλέον έχει σημασία, καθώς
σχεδόν όλα κουμαντάρονται με το μυαλό.
Επομένως απο αυτή την πλευρά του ζητήματος, ουδεμία
ένσταση τίθεται εκ μέρους μου.

Όμως στο θέμα οικογένειας - προσωπικής ζωής - και
ειδικά μητρότητας, είναι θέμα που μπορεί να εγείρει σοβαρό
προβληματισμό και επιφυλάξεις.
Έχουμε χάσει την ουσία όχι μόνο των πραγμάτων αλλά και
την ερμηνεία των λέξεων.
Μιλάμε για ισότητα των φύλλων, έχοντας παρεξηγήσει την
έννοια της λέξης με αυτή της ισοτιμίας.
Δεν μπορεί να είναι ίσοι ο άνδρας και η γυναίκα.
Και δεν εννοώ πως αυτό υποχρεωτικά σημαίνει σχέση
ανισότητας. Σχέση ανωτερότητας και κατωτερότητας.
Απλά εννοώ διαφορετικότητα.
Για αυτό λέω πώς πρέπει να μιλάμε για ισοτιμία.
Γιατί ίσοι και όμοιοι δεν είναι άνδρας και γυναίκα.
Γιατί ένας άνδρας ποτέ δεν θα γεννήσει ένα παιδί, τουλάχιστον
με τους νόμους της Φύσης.

Επέλεξε λοιπόν η Φύση αυτό το ύψιστο καθήκον, αυτή
την ύψιστη ευθύνη, να το αναθέσει στη γυναίκα.
Και βεβαίως πολύ καλά έκανε, γιατί αν το είχε αναθέσει
σε εμάς σίγουρα θα τα είχαμε κάνει μούσκεμα.
Επομένως ήξερε τι έκανε.


Φίλε μου,

απάντησα πριν χωρίς να προλάβω να διαβάσω και αυτό σου το μήνυμα. Καθώς μάλιστα άλλαξε και σελίδα, θεώρησα απαραίτητο να το φέρω και σε αυτή εδώ τη σελίδα ως παράθεση ώστε να μη "θαφτεί" πίσω από τη δική μου προηγούμενη μακροσκελή τοποθέτηση.

Ξεκαθαρίζω λοιπόν ότι όσα έγραψα στο αμέσως προηγούμενο μήνυμά μου δεν ήταν απάντηση σ' αυτά εδώ τα δικά σου γραφόμενα. Σ' αυτά θα απαντήσω τώρα:

Κατ' αρχάς ως γυναίκα σε ευχαριστώ για τον πρόλογο που κάνεις.

Θα μπορούσες κι εσύ να ακολουθήσεις τη συνηθισμένη για άντρες στάση της αμφιβολίας για το αν η γυναίκα μπορεί. Το έχω ακούσει τόσες φορές που έχω καταλήξει πως δεν έχει νόημα να απαντώ καν σε τέτοιες ηλιθιότητες παρά με το ζωντανό παράδειγμα γυναικών που μπόρεσαν. Κι εκεί βέβαια τους πιάνει γλωσσοδέτης.

Ας πάμε όμως στα υπόλοιπα που θίγεις, τη μητρότητα και την ισότητα.

Σου θυμίζω πως ο ίδιος τις προάλλες έβαλες θέμα για το δημογραφικό. Σωστά; Κι εγώ συμφώνησα μαζί σου. Υπάρχει πρόβλημα σήμερα στον πλανήτη. Και λέγεται υπερπληθυσμός.

Να ξεκινήσουμε λοιπόν με μια παραδοχή, πως σήμερα είναι προτιμότερο να μη γίνουν όλες οι γυναίκες μαμάδες... Ας γίνουν και μερικές ναυτικοί...

Έτσι κι αλλιώς η μητρότητα πρέπει να είναι επιλογή και όχι καταναγκασμός και όχι μόνο για χάρη του φεμινισμού μα κυρίως για χάρη των ίδιων των παιδιών.

Το άλλο που θέλω να πω είναι το αυτονόητο που προβάλλεις για την ανωτερότητα της μάνας έναντι του πατέρα. Δεν είναι έτσι. Δεν είναι πάντα έτσι. Οι ψυχίατροι μπορούν να σε βεβαιώσουν πόσες λάθος μανάδες τους έχουν στείλει πελάτες τα παιδιά τους.

Λόγω εργασίας έρχομαι συχνά σε επαφή όχι μόνο με παιδιά αλλά και με τους γονείς τους. Σημειώνω μάλιστα εδώ ότι έχω ασχοληθεί και σε επίπεδο μεταπτυχιακού με τη συνεργασία του σχολείου με τους γονείς. Με εμπειρία λοιπόν αλλά και γνώση θεωρητική σου απαντώ πως στην ανατροφή ενός παιδιού έχουν καθοριστικό ρόλο (και πρέπει να έχουν) και οι δυο γονείς. Όχι μόνο η μάνα. Για λόγους αγωγής και όχι για λόγους ισότητας.

Δεν υπάρχει μάλιστα ανισότητα στο ρόλο. Απλά διαφοροποίηση... Και μάλιστα δεν είναι και σταθερή.

Με απλά λόγια, άλλα δίνει η μάνα και άλλα ο πατέρας στο παιδί και είναι εξίσου σημαντικά και τα μεν και τα δε.

Αν λοιπόν λαμβάναμε υπόψη μόνο το συμφέρον του παιδιού, θα διατάζαμε να καταργηθεί εντελώς το ναυτικό επάγγελμα. Και μαζί και πολλά άλλα επαγγέλματα που αναγκάζουν τους γονείς να ζουν μακριά από τα παιδιά τους. Πχ θα κόβαμε τις διπλωματικές αποστολές...

Γίνεται όμως αυτό; Δε γίνεται. Αυτή είναι η ζωή σήμερα. Και αυτή ήταν και χθες. Και προβλέπω να είναι ίδια και στο μέλλον.

Πάντα θα υπάρχουν παιδιά που στερούνται τον ένα ή και τους δύο γονείς. Στο κάτω κάτω υπάρχει και ο θάνατος, δεν είναι μόνο επιλογή ανθρώπινη.

Έχουμε λοιπόν μια αναγκαιότητα να αντιμετωπίσουμε. Όχι ένα φεμινιστικό αίτημα.

Αναγκαιότητα που δεν αφορά μόνο τους ναυτικούς και τις οικογένειές τους αλλά τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων σήμερα.

Ας πάρουμε το παράδειγμα μιας μητέρας που είναι τραπεζικός. Συνηθισμένο επάγγελμα για γυναίκες στην εποχή μας. Ξέρεις τι ωράρια δουλεύουν; Και ειδικά στις ιδιωτικές τράπεζες; Πότε και πόσο καταφέρνουν να δουν τα παιδιά τους;

Ακόμη και όταν γυρίσουν στο σπίτι, απουσιάζουν τα παιδιά. Στα αγγλικά, στα γερμανικά, στην πισίνα, στο μπαλέτο, στο ... στο... η μόδα της εποχής...

Αλλά και η μάνα όταν γυρίσει πιάνει το πλυντήριο, το μαγείρεμα, τη σκούπα, το σούπερ μάρκετ. Κακά τα ψέματα. Γονείς και παιδιά σήμερα ελάχιστα συναντούν ο ένας τον άλλο.

Ή ας πάρουμε και πιο δύσκολες περιπτώσεις. Μια μάνα που κάνει καριέρα στην πολιτική ή στις τέχνες ή δουλεύει τη νύχτα... Πότε ακριβώς ασχολείται με τα παιδιά της; Σχεδόν ποτέ και καθόλου. Ας είναι καλά οι Αλβανίδες, άξιες διάδοχοι των Φιλιππινέζων.

Σε κάποια φάση φέτος μου παρουσιάστηκε να σκεφτείς για ενημέρωση στο σχολείο η νταντά! Πατέρας και μάνα δεν ήταν ναυτικοί. Αλλά και δεν έβρισκαν το χρόνο να περάσουν να κουβεντιάσουμε για το παιδί τους.

Ας πάρουμε τώρα και ένα ζευγάρι ναυτικών. Κι ας είναι και στα ποντοπόρα.

Κατ' αρχάς δεν είναι ανάγκη πάντα να απουσιάζουν ταυτόχρονα. Αλλά και η απουσία τους δε θα κρατά 12 μήνες το χρόνο. Ειδικά όταν το παιδί είναι μικρό και τους έχει ανάγκη. Αργότερα που θα μεγαλώσει τα πράγματα θα είναι πιο εύκολα καθώς ένα διάστημα θα μπορούν να το παίρνουν μαζί τους. Το έχω δει αυτό να συμβαίνει στην πράξη από τον καιρό ακόμη που μπάρκαρα πρώτη φορά. Ο καπετάνιος και η μαρκόνισσα ήταν ζευγάρι και όταν πήγα εγώ στο πλοίο, Ιούλιο μήνα, συνταξίδευσα με το γιο τους. Θα πρέπει να ήταν κοντά στα δώδεκα τότε...

Έπειτα να λάβουμε υπόψη ποιοι είναι οι μισθοί των ναυτικών. Υπάρχει ευχέρεια να μείνουν ειδικά οι μανάδες λίγο παραπάνω στη στεριά την περίοδο που μεγαλώνουν τα παιδιά τους. Εδώ έξω είναι χιλιάδες γυναίκες που ξεπατώνονται στη δουλειά για 600 και 700 ευρώ το μήνα. Μας κάνει 7.200 - 8.400 το χρόνο. Η ναυτικός σε πόσους μήνες θα πάρει τα χρήματα αυτά;

Εντάξει, οι κανονισμοί λένε κάτι για εξάμηνο. Να λοιπόν που χρειάζονται μέτρα προστασίας της μητρότητας. Ας μείνει τρεις μήνες αντί για έξι. Με τους σημερινούς μισθούς θα γυρίσει σπίτι με περισσότερα χρήματα από τη μέση εργαζόμενη. Το ίδιο διάστημα μπορεί να είναι ο πατέρας στο σπίτι. Και αντίστροφα όταν λείπει εκείνος να μένει η μάνα.

Και δες τώρα και το πλεονέκτημα: Όταν ο ναυτικός είναι ξέμπαρκος μπορεί να είναι κοντά στο παιδί του τόσο χρόνο που κανένας άλλος εργαζόμενος δεν μπορεί. Να λέμε δηλαδή και τα θετικά.

Υπάρχουν επίσης και πολλές άλλες επιλογές. Τις έχω αναφέρει και πιο πάνω. Πχ τη διευκόλυνση των μανάδων για εργασία στην ακτοπλοΐα ή σε ναυτιλιακές εταιρείες όταν τα παιδιά τους είναι μικρά. Καθώς και σε θέσεις δημοσίου που είναι ανάλογες των προσόντων τους. πχ στη Ναυτική Εκπαίδευση.

Λύσεις λέω υπάρχουν. Γι' αυτό και τα κορίτσια έχουν κατακλύσει τις ΑΕΝ. Και όχι γιατί υποτιμούν το ρόλο της μητρότητας.

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
Βοιάτης
Υποπλοίαρχος
Υποπλοίαρχος
Βοιάτης

Αριθμός μηνυμάτων : 295
Registration date : 03/06/2009

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΤετ Ιουλ 15, 2009 9:23 pm

Αν νομίζεις πώς θα συμφωνήσω, κάνεις λάθος.
Είπαμε να μην το κάνουμε και Κολωνακιώτικο σαλόνι.


Παράθεση :
Να ξεκινήσουμε λοιπόν με μια παραδοχή, πως σήμερα είναι προτιμότερο να μη γίνουν όλες οι γυναίκες μαμάδες... Ας γίνουν και μερικές ναυτικοί...

Πρέπει να ομολογήσω ότι αυτό το επιχείρημα δεν με
έπεισε καθόλου, μα καθόλου.
Αλίμονο το δημογραφικό να το λύνανε οι γυναίκες
ναυτικοί που θα αποφάσιζαν να μην γίνουν μητέρες.
Και βέβαια είναι δικαίωμα και επιλογή η μητρότητα.
Μιλάμε όμως για την περίπτωση που επιχειρείται
συνδυασμός και των δύο, ναυτικού επαγγέλματος
και μητρότητας.
Και τότε φοβάμαι ότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά.
Αναμφίβολα το να φέρεις ένα παιδί στον κόσμο και να το μεγαλώσεις
δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση.
Ίσως δεν είναι καθόλου απλή ακόμη και για τους ειδικούς,
πόσο μάλλον για τους κοινούς γονείς με τις περιορισμένες γνώσεις.
Έστω και με ανεπαρκείς ή κακούς γονείς, όμως η γονεϊκή παρουσία
είναι πάρα πολύ σημαντική, για ένα παιδί.
Και βεβαίως υπάρχουν γυναίκες που η παρουσία τους έχει
βλάψει τα παιδιά περισσότερο απο ότι θα τα έβλαπτε η
απουσία τους.
Όμως αυτό δεν μπορούμε να το πάρουμε σαν κανόνα, ούτε
καν σαν κριτήριο.
Απλά συμβαίνουν, όπως συμβαίνουν και άλλα πράγματα, που δεν
είναι του παρόντος να μιλήσω για αυτά. Ίσως στη συνέχεια.

Εκείνο που ωστόσο πρέπει να συμφωνήσουμε για να πάμε παρακάτω,
είναι πώς για ένα παιδί η παρουσία της μητέρας είναι πολύ πιο
σημαντική και αναγκαία απο του πατέρα, χωρίς αυτό να απαξιώνει
τον πατρικό ρόλο και την πατρική παρουσία.
Κάτι άλλωστε που το αναγνωρίζει σύμπασα η κοινωνία και
ο νόμος.
Έτσι σε ένα διαζύγιο την επιμέλεια του ανήλικου παιδιού το δικαστήριο
αναθέτει στη μητέρα, και τα οικονομικά βάρη (διατροφή) στον πατέρα,
εκτός βέβαια της περίπτωσης που στο δικαστήριο αποδειχθεί ότι
η συγκεκριμένη γυναίκα είναι ακατάλληλη για μητέρα.

Και πιο απλά στο χωριό μου η λαϊκή σοφία το λέει διαφορετικά.
Πως το παιδί ορφανεύει απο μάνα και όχι απο πατέρα.

Εν πάσει περιπτώσει καταλαβαίνω ότι τα συμπεράσματα στα
οποία έχει καταλήξει ο καθένας μας, είναι βιωματικά, και δεν
βασίζονται σε θεωρίες ή πληροφόρηση.
Που σημαίνει ότι μάλλον οι πιθανότητες να με πείσεις ή να σε πείσω
δεν φαίνονται και πολλές.
Οπότε η όποια αναφορά σε βιωματικές καταστάσεις, θα εξυπηρετεί
απλά την καταγραφή.
Όταν εγώ γνώρισα τη Μαρία ήταν μόλις 5 χρονών.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
ΔΑΝΑΗ
Admin
ΔΑΝΑΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 7946
Registration date : 30/10/2007

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΠεμ Ιουλ 16, 2009 1:28 am

Απίθανος! Επιτέλους ένας ζωντανός συμφορουμίτης!

Αν και έτσι όπως τα έγραψες, λιγάκι δύσκολο να διαφωνήσω.

Ποια είναι η Μαρία; Δεν κατάλαβα...

Θα σου πω όμως για μια άλλη Μαρία, εκείνη που πήρα το όνομά της.

Δεν ήταν γιαγιά μου. Τη γιαγιά μου τη λέγανε Καλλιρρόη. Δεν τη γνώρισα, άφησε ορφανό τον πατέρα μου στα πέντε του, πώς να προκάμω;

Η κακω - Μαρία (έτσι λέμε στον τόπο μου τις θείες) ήταν συνυφάδα της γιαγιάς μου. Η γιαγιά μου άφησε πίσω πέντε παιδιά. Η κακω - Μαρία έθαψε νωρίς το μοναχοπαίδι της, αμούστακο παλικαράκι, θύμα της μεγάλης γρίππης.

Σαφώς και λέει η παροιμία πως το παιδί μένει ορφανό από μάνα. Ο πατέρας μου τουλάχιστον στάθηκε τυχερός. Έχασε τη μία μάνα και βρήκε την άλλη. Κι εκείνη βρήκε παιδί.

Το όνομα αργότερα ήταν το λιγότερο που μπορούσε να κάνει για να της δείξει την ευγνωμοσύνη του.

Μακάρι στη ζωή μας να ήταν πάντα τέλεια. Και η ζωή παράδεισος. Δεν είναι όμως.

Και μέσα σ' αυτά τα πλαίσια είναι που αναγνωρίζω μεν τη δυσκολία του συνδυασμού της μητρότητας με το ναυτικό επάγγελμα, αλλά δε θεωρώ πως είναι ακατόρθωτος.

Αλλά και δεν είναι λόγος η μητρότητα για μία γυναίκα να μην ακολουθήσει το όνειρό της. Οι γυναίκες δεν υπάρχουν μόνο για να γίνονται μανάδες.

Όπως οι άντρες έτσι κι αυτές έχουν κάθε δικαίωμα να ολοκληρωθούν ως προσωπικότητες. Κι αυτό δεν μπορεί να γίνει μόνο με τη μητρότητα αλλά και με τη συμμετοχή τους στην παραγωγική διαδικασία.

Είναι και υπαρξιακή ανάγκη για τις ίδιες αλλά και ανάγκη της κοινωνίας να αξιοποιεί όλο το δυναμικό της και όχι μόνο το μισό.

Ξέρω δεκάδες γυναίκες που δεν εντάχθηκαν στην παραγωγή και κατέληξαν στα γεράματά τους σε άθλια κατάσταση. Χωρίς σύνταξη και χωρίς αξιοπρέπεια, να περιμένουν τον οβολό των άλλων για να ζήσουν.

Δίπλα λοιπόν στην ανάγκη του παιδιού υπάρχει και η ανάγκη της μάνας ως ανθρώπου. Δεν είναι μόνο μηχανές αναπαραγωγής οι γυναίκες. Είναι άνθρωποι.

Και τα παιδιά επίσης... δεν είναι όλα αγόρια. Είναι και κορίτσια. Για φαντάσου λοιπόν τι παράδειγμα δίνει μια μάνα στην κόρη της όταν εγκαταλείπει τον εαυτό της και τα όνειρά της για χάρη της μητρότητας.

Θα επιμείνω επίσης πως ο ρόλος του πατέρα είναι εξίσου σημαντικός. Άσχετα τι λέει η σοφία του λαού. Έχουμε σήμερα και τη σοφία της επιστήμης.

Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει επομένως να διαχωρίζουμε σε μητρότητα και πατρότητα αλλά να βλέπουμε ενιαία το γονεϊκό ρόλο. Αλλιώς θα συνεχίσουμε να μεγαλώνουμε μισούς ανθρώπους.

Ιδιαίτερα σε κάποιες φάσεις της ανάπτυξης του παιδιού είναι πιο σημαντικός ο ρόλος του πατέρα από της μάνας. Γι' αυτό και τα δικαστήρια δίνουν τα παιδιά και στους πατεράδες πια χωρίς αυτό να σημαίνει πως η μάνα είναι ακατάλληλη...

πχ Για ένα έφηβο αγόρι. Ο πατέρας είναι πολύτιμος...

Βέβαια κάθε περίπτωση έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες και δεν μπορούμε να γενικεύουμε.

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin
ΔΑΝΑΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 7946
Registration date : 30/10/2007

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΠεμ Ιουλ 16, 2009 10:26 pm

Για Μαρίες λέγαμε και Μαρία μας ήρθε. Και μάλιστα καπτα - Μαριώ. Σας παραθέτω το συγκινητικό μήνυμα που μας άφησε στις ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΕΣ, ενδεικτικό του πώς νιώθουν κάποιες γυναίκες για το ναυτικό επάγγελμα:

http://kapetanisses.blogspot.com/2007/08/blog-post.html

Παράθεση :
Συνάδελφοι άξιες απόγονοι των μεγάλων θαλασσοπόρων, ελληνίδες καπετάνισσες!

Πραγματικά έχω ενθουσιαστεί με το blog σας!
Δεν περίμενα ότι θα βρω κάτι τέτοιο στο αχανές διαδίκτυο.
Μπορώ να πω ότι δροσίσατε τη φλόγα μέσα μου η οποία καίει λόγω της τόσης φυλετικής ανισότητας στον χώρο αυτό.

Ένιωσα μια αίσθηση αλληλεγγύης και δύναμης, στοιχεία απαραίτητα για την εξέλιξη της καριέρας μας.
Μόνο έτσι θα επιτύχουν οι γυναίκες στη θάλασσα, ενωμένες!

Νιώθω πραγματικά ότι τώρα περισσότερο από ποτέ είναι η εποχή για μεγάλες επιδιώξεις και διεκδικήσεις δικαιωμάτων στη δουλειά μας.

Ελπίζω εσείς οι παλαιότερες, να στηρίξετε το ''νέο αίμα'' για μια καλύτερη και ίση αντιμετώπιση.

Βλέπετε οι ικανότητες και το σθένος του χαρακτήρα είναι αρκετά για να κερδίσεις το σεβασμό και την αναγνώριση στο καράβι,αλλά δεν διασφαλίζουν τυπικά και διαδικαστικά ζητήματα του νόμου, όπως η διαφορά μισθού λόγω φύλου, η μη πρόβλεψη μέτρων για τις μητέρες ναυτικούς και πολλά ακόμα. Θέλω να πω συγχαρητήρια για την πρωτοβουλία και τον ωραιότατο σχεδιασμό.

Αν και νέα στο επάγγελμα (ανθυποπλοίαρχος - απόφοιτος Α.Ε.Ν. Ασπροπύργου 2008),επιτρέψτε μου να συμμετάσχω στη παρέα σας.

Το πιό σημαντικό έργο το οποίο επιτελείτε μέσα από το blog αυτό, είναι κατά τη γνώμη μου το ότι δίνεται επιτέλους το βήμα σε κάθε γυναίκα θαλασσοπόρο να εκφράσει τις απόψεις τις για την ωραιότερη δουλειά, τη δουλειά του ναυτικού.

Να μοιραστεί τις εμπειρίες της, να εκτονώσει τον πόνο, τα παράπονα, την αδικία, τις κακουχίες.

Αλλά και να δημιουργήσει, να ονειροπολήσει, να προτείνει, να επιτύχει, να ''ταξιδέψει''..

Ανέκαθεν πίστευα πως οι μόνοι άνθρωποι που δίνουν αξία στη ζωή και την ύπαρξή τους, είναι οι ναυτικοί και οι καλλιτέχνες.Αν δεν είσαι ένα από αυτά τα δύο, δεν έχεις ζήσει τίποτα.
Σας βγάζω το καπέλο, όχι μόνο για τις γνώσεις σας, αλλά και για τη καλλιτεχνική πλευρά σας, η οποία όπως διαπίστωσα είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη.

Συγχωρήστε μου τη φλυαρία και τον ενθουσιασμό, εύχομαι τα καλύτερα για εσάς και τις οικογένειές σας κι υπόσχομαι να επιστρέψω με πολλά φλέγοντα θέματα προς συζήτηση, αν φυσικά με δεχτήτε στην παρέα σας!


15 Ιούλιος 2009 7:28 μμ

--------

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
Βοιάτης
Υποπλοίαρχος
Υποπλοίαρχος
Βοιάτης

Αριθμός μηνυμάτων : 295
Registration date : 03/06/2009

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΔευ Ιουλ 27, 2009 7:51 pm

Δανάη φοβάμαι πως η πραγματικότητα είναι πιο ζοφερή.

Σε εκείνα τα ποστάλια που επισκέφθηκα, αυτά που είδα
με απογοήτευσαν πολύ.
Και ειδικά για τα κορίτσια ναυτικούς.
Γιατί σαν ποστάλια είχαν αρκετές γυναίκες στο πλήρωμα.
Και ξέρεις ποία είναι η πραγματικότητα που όλοι την ξέρουν
αλλά δεν μιλάνε;
Τα περισσότερα απο τα κορίτσια ήταν ερωμένες
υψηλόβαθμων αξιωματικών.
Για να έχουν εξασφαλισμένη τη θέση τους, ακριβά δώρα, και
καλή διασκέδαση όσο το επέτρεπαν οι συνθήκες.

Βέβαια δεν ήταν όλα τα κορίτσια έτσι.
Είδα και κορίτσι που οι συνθήκες της προσωπικής της και
οικογενειακής της ζωής θα έπρεπε να την έχουν οδηγήσει
να χτυπάει 10 ενέσεις την ημέρα.
Και όμως το πάλευε με θαυμαστή αξιοπρέπεια.
Όμως το ζητούμενο δεν είναι το ιδεώδες ή οι εξαιρέσεις,
είναι αυτό που αντικειμενικά συμβαίνει και υφίσταται
σαν πραγματικότητα.

Αυτά βέβαια θα έπρεπε ίσως να τα αναλύσουμε στο γυναίκα
ον δε μπορντ.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
ΔΑΝΑΗ
Admin
ΔΑΝΑΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 7946
Registration date : 30/10/2007

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΔευ Ιουλ 27, 2009 10:44 pm

Τι να αναλύσουμε; Το κορίτσια ερωμένες υψηλόβαθμων αξιωματικών;

Νομίζω για να γίνει κάποια πόρνη δε χρειάζεται να βγάλει σχολή.

Υπάρχει όμως και η άλλη όψη. Πως κάθε γυναίκα που συνάπτει ερωτικό δεσμό δεν είναι πόρνη. Σ' αυτή την περίπτωση ο χαρακτηρισμός ερωμένη του τάδε αναγκαία συμπληρώνεται από το ερωμένος και ο τάδε της γυναίκας ναυτικού.

Από κει και πέρα μένει να δούμε αν ο έρωτας είναι κάτι βρώμικο και απαγορευμένο ώστε να καταδικάζουμε όσους ερωτεύονται. Ή αν πρέπει πρώτα να πάρουν την επίσημη ευλογία για να προχωρήσουν σε ερωτικές περιπτύξεις.

Νομίζω ότι η ερωτική ζωή του κάθε ανθρώπου είναι απόλυτα ιδιωτική του υπόθεση και δεν πρέπει να την συγχέουμε με την υπόλοιπη συμμετοχή του στην κοινότητα. Εκτός βέβαια αν ξεφεύγει από τα όσα οι νόμοι ορίζουν.

Θα μου πεις εκτός από τους επίσημους νόμους υπάρχουν και οι άγραφοι. Ειδικά σε μικρές κοινωνίες όπως είναι το πλοίο και που είναι αναπόφευκτος ο συντηρητισμός. Ένας συντηρητισμός που συνήθως εθελοτυφλεί στις πραγματικά προκλητικές συμπεριφορές και μονοδιάστατα περιορίζει τα δικαιώματα της γυναίκας.

πχ Είναι κοινό μυστικό στα πλοία πως όπως και στις φυλακές βρίσκονται άλλοι τρόποι ελλείψει γυναικών για την ικανοποίηση της ερωτικής επιθυμίας. Ο αυνανισμός είναι η πιο αθώα. Δε λείπουν όμως οι περιπτώσεις της ομοφυλοφιλίας. Όπως δε λείπουν οι σέξι αφίσες αλλά και οι πορνό βιντεοταινίες.

Αν μάλιστα μιλάμε για επιβατικά πλοία και δη κρουαζιερόπλοια, ακόμη και γυναίκες να μην υπάρχουν στο πλήρωμα, υπάρχουν γυναίκες επιβάτισσες.

Αλλά και στα εμπορικά και έχω άμεση πείρα γι' αυτό, δε λείπαν ποτέ τα περιστατικά με συζύγους που συνταξίδευαν με τους άντρες τους ως επιβάτες.

Και σίγουρα σε κάθε λιμάνι ανάλογα και με την εταιρεία και τον πλοίαρχο, πολλά ακόμη ερωτικά σενάρια λάμβαναν και είναι σίγουρο πως θα λαμβάνουν χώρα.

Σ' αυτά όμως όλα η φαλλοκρατική αντίληψη που επικρατεί στην κοινωνία μας αθωώνει τον άντρα και του αναγνωρίζει πως ακόμη και παντρεμένος να είναι δεν έγινε και τίποτα αν βρει και μερικές ερωμένες. Στις μέρες μας το φαινόμενο το είδαμε να απασχολεί ακόμη και τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων με πρωταγωνιστή τον πρωθυπουργό της γειτονικής μας χώρας. Όπως το αντιμετωπίσαμε και εμείς πριν από δύο δεκαετίες με τον δικό μας τότε πρωθυπουργό. Θυμάμαι πασόκους τότε να καμαρώνουν για τον αρχηγό τους πως ήταν λέει πολύ άντρας!

Αλίμονο όμως αν αντί για άντρας είναι γυναίκα. Εκεί η ανοχή της κοινωνίας είναι ανύπαρκτη στο παραμικρό στραβοπάτημα ακόμη και αν η ερωτική σχέση συμβαίνει ανάμεσα σε δυο ενήλικες και ελεύθερους ανθρώπους.

Εκεί, στις γυναίκες, γιγαντώνονται όλα τα ταμπού της κοινωνίας.

Αν τολμήσει πχ μια γυναίκα να τα φτιάξει με νεότερο της άντρα, θα της κρεμάσουμε την κουδούνα: Τεκνατζού. Και το σύντροφό της θα τον οικτίρουμε ως ζιγκολό.

Αλλά και τα λεξικά να πιάσουμε. Η πουτάνα δεν έχει αντίστοιχο αρσενικό όρο. Ευτυχώς που οι αρχαίοι μας πρόγονοι που δεν ήταν τόσο μονόφθαλμοι, είχαν στη γλώσσα τους και τη λέξη πόρνος. Από την οποία επιζούν στις μέρες μας τα σύνθετα πχ πορνόγερος.

Αντίστοιχα ο κερατάς δεν έχει θηλυκό. Βλέπεις η απατημένη σύζυγος ζυγίζει λιγότερο στις συνειδήσεις μας από τον απατημένο άντρα. Άλλα μέτρα και άλλα σταθμά...

Σαφώς όταν μιλάμε για γυναίκες που επέλεξαν να σπάσουν τα ταμπού της αντροκρατούμενης κοινωνίας ακολουθώντας ένα κατεξοχήν αντρικό επάγγελμα, δε θα πρέπει να περιμένουμε να μοιάζουν στη συμπεριφορά τους την ερωτική με μοδιστρούλες...

Όχι όμως αποποιούμενες το φύλο τους και ευνουχίζοντας την ερωτική τους ορμή για να μην ξεπέσουν στα μάτια των άλλων... Οι γυναίκες ναυτικοί δεν είναι καλόγριες και τα καράβια δεν είναι μοναστήρια.

Η κοινωνία μας όμως είναι ακόμη ανώριμη για να μιλήσουμε ανοιχτά για όλα αυτά που αντιμετώπισαν στον τομέα έρωτας οι πρώτες γυναίκες που βρέθηκαν να εργάζονται σε πλοία.

Αυτό δε σημαίνει πως οι ίδιες στις μεταξύ μας συζητήσεις δεν έχουμε αναλύσει και αυτό το καυτό ζήτημα. Ίσως όχι όσο θα έπρεπε. Γιατί και εμείς μέσα σε αντροκρατούμενη κοινωνία γαλουχηθήκαμε και κουβαλάμε δεύτερο δέρμα τα ταμπού της.

Από την άλλη χρωστάμε όμως να παλέψουμε και για την ισοτιμία μας στον ερωτικό στίβο. Αν δεν το κάνουμε εμείς, τότε ποιος;

Όχι όμως επαναλαμβάνοντας τα λάθη του φεμινισμού. Που νόμισε ότι για να φέρει ανταπόδοση των αιώνων αδικίας στο γυναικείο φύλο, έπρεπε να φτάσει στο άλλο άκρο.

Προσωπικά όμως η κάθε μία μας οφείλει να δίνει και αυτόν τον αγώνα. Με τον όποιο σύντροφο επιλέγει αλλά και με την οικογένεια ή και το στενό κοινωνικό περιβάλλον. Αγώνας δύσκολος και ψυχοφθόρος στις περισσότερες περιπτώσεις.

Σε κάνουν στις περισσότερες περιπτώσεις να αισθάνεσαι σαν μίασμα σιχαμερό μόνο και μόνο γιατί αγάπησες. Όχι όμως το σωστό πρόσωπο για τα κοινωνικά δεδομένα. Με λίγα λόγια η κοινωνία μας ζητά να μην ερωτευόμαστε αληθινά αλλά μόνο κατά παραγγελία. Ή μόνο στα πλαίσια των κοινωνικών συμβάσεων...

Ο έρωτας όμως δε γεννήθηκε σκλάβος. Και μόνο πραγματικά ελεύθεροι άνθρωποι μπορούν να τον χαρούν και να τον ζήσουν.

Δίπλα λοιπόν στην πόρνη που εκδίδεται επί χρήμασι, όμοια τοποθετώ τη σύζυγο που παραμένει σε ένα νεκρό γάμο γιατί έτσι θέλει η κοινωνική εντολή. Και δυστυχώς από τέτοιες γυναίκες είναι γεμάτος ο κόσμος. Γυναίκες βαθύτατα δυστυχισμένες.

Δεν καταδέχτηκα να ερωτευτώ ποτέ κατόπιν αδείας των άλλων. Ούτε να παραμείνω σε μια σχέση που ο έρωτας είχε εγκαταλείψει. Και νιώθω ιδιαίτερα ικανοποιημένη για την επιλογή μου αυτή. Έστω και αν κάποιες σχέσεις μου ξέφευγαν από τα κοινωνικά πρότυπα. Γιατί πάνω και από τα πρότυπα είναι η ζωή. Που είναι μία και μοναδική και ανεπανάληπτη. Και ο έρωτας είναι το καλύτερο δώρο που μπορεί η ζωή να μας προσφέρει.

Αλί και τρισαλί σε όποιον έζησε βίο ανέραστο.

Μπορεί να σας έχω ζαλίσει με το Λιαντίνη, αλλά εδώ και πάλι το δάσκαλό μου θα θυμηθώ. Ο μόνος τρόπος να ξεπεράσεις το φόβο του θανάτου, είναι να ζήσεις αληθινά. Να αντιτάξεις στο δέος του θανάτου, το μεγαλείο του έρωτα. Το μεγαλείο, ε; Και όχι τις φτηνές και πρόστυχες απομιμήσεις του.

Από κει και πέρα, γυρνώντας στο ζήτημα που έθεσες, για τα κορίτσια που εργάζονται σε πλοίο και είναι ερωμένες υψηλόβαθμων αξιωματικών, θα πω ότι δεν μπορούμε να βάζουμε όλες τις περιπτώσεις στο ίδιο σακί. Ίσως κάποιοι από τους έρωτες αυτούς να είναι όντως πρόστυχοι. Με την έννοια πως αντί για έρωτα αληθινό συμβαίνει αγοραπωλησία και μόνο.

Το αν είναι όμως υψηλόβαθμος αξιωματικός ο εραστής τους, δεν αποδεικνύει τίποτε από μόνο του. Και δεν αποκλείει να υπάρχει ανάμεσά τους γνήσιος έρωτας.

Σε κάθε πάντως περίπτωση επιμένω πως τα ερωτικά των άλλων είναι καλύτερο να παραμένουν των άλλων. Και να μη στήνουμε μάτι στην κλειδαρότρυπα ξένης κρεβατοκάμαρας. Εκτός αν είμαστε άμεσα θιγόμενοι...

Έχω κατά νου μια τέτοια περίπτωση έστω και αν δεν αφορά ναυτικούς. Βλέπεις οι ερωτικές ατασθαλίες είναι γενικότερο φαινόμενο της κοινωνίας και επομένως θα αδικούσαμε διπλά τις γυναίκες ναυτικούς αν τις εξετάζαμε ως ιδιαίτερο φαινόμενο. Η γυναίκα έχει σχεδόν στη φύση της να ερωτεύεται έναν ισχυρό άντρα. Είτε σε βαθμό είτε σε οτιδήποτε άλλο αποδεικνύει τη δύναμή του.

πχ Μεγάλοι καλλιτέχνες είναι συνηθισμένο να τους βλέπουμε ζευγαρωμένους με πολύ νεότερες γυναίκες. Ή σπουδαίους πολιτικούς. Ή μεγάλους επιχειρηματίες. Ή και ονομαστούς επιστήμονες, καταξιωμένους ανθρώπους των γραμμάτων κλπ. Οι γυναίκες που "μπλέκουν" μαζί τους δεν είναι εξ ορισμού πόρνες ή έστω πιο πολιτισμένα "ερωμένες" ενός σπουδαίου άντρα.

Στις μέρες μας πάντως τα θηλυκά έχουν επιβάλει σε αρκετές περιπτώσεις και το αντίθετο σχήμα. Ειδικά στον καλλιτεχνικό χώρο όπου και υπάρχει η τάση να αναγνωρίζουμε περισσότερες ελευθεριότητες ως κοινωνία. Και βλέπω, προβλέπω, κάποια στιγμή να αντιστρέφεται το σχήμα που μας έδωσες και για τις γυναίκες ναυτικούς. πχ Γυναίκα πλοίαρχο να συνάπτει ερωτικό δεσμό με κατώτερο μέλος του πληρώματος...

Εκεί να δούμε πώς θα αντιδράσει ο μικρόκοσμος του πλοίου αλλά και οι μεγάλοι των γραφείων...

Πάντως αντίστοιχα περιστατικά με γυναίκες δοκίμους και ανθυποπλοιάρχους ξέρω ότι έχουν συμβεί. Η φίλη μου η Χ. παντρεύτηκε λοστρόμο, η Α. ναύτη και μια άλλη Α. ναύτη επίσης και μάλιστα αλλοδαπό. Η Σ. καμαρώτο.

Και από την άλλη η Θ. παντρεύτηκε καπετάνιο. Το ίδιο και η Σ.

Ενώ είχαμε και αρκετές περιπτώσεις που οι γάμοι συνέβησαν ανάμεσα σε ομοιόβαθμους, πχ η Ντ., παντρεύτηκε πριν καν αποφοιτήσουμε με ένα δόκιμο από τον Ασπρόπυργο. Η Γ. τρίτο μηχανικό. Η Μ., η Π. η Α. ανθυποπλοιάρχους. Η Ε. ηλεκτρολόγο.

Δεν ανέφερα ολόκληρο το όνομα, αλλά τα στοιχεία είναι απόλυτα αληθινά. Κι ακόμη να πω ότι και στις τρεις κατηγορίες είχαμε γάμους που κρατάνε ως σήμερα και γάμους που διαλύθηκαν... Όπως αντίστοιχα θα μπορούσα να αναφέρω και για τις συναδέλφισσές μου στο επόμενο επάγγελμα, τις δασκάλες. Ή άλλοι μπορούν να σκεφτούν από άλλους εργασιακούς χώρους. Το φαινόμενο είναι γενικό και το είπα και παραπάνω πως δεν πρέπει να το εξειδικεύουμε μόνο στις γυναίκες ναυτικούς λες και όλη η υπόλοιπη κοινωνία διαφέρει στο σημείο αυτό και μόνο οι γυναίκες που πήγαν να δουλέψουν σε πλοία διατάραξαν τα χρηστά ήθη.

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
Βοιάτης
Υποπλοίαρχος
Υποπλοίαρχος
Βοιάτης

Αριθμός μηνυμάτων : 295
Registration date : 03/06/2009

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΤρι Ιουλ 28, 2009 1:18 am

Νομίζω ότι το πήγες σε πλευρές που δεν το τοποθέτησα
το θέμα, ή τουλάχιστον δεν είχα πρόθεση για αυτό.

Σαφώς και οι ερωτικές επιλογές κάθε ενήλικα είναι δική του
υπόθεση.

Σαφώς και ο έρωτας είναι κορυφαία υπόθεση όταν τα θέλω
είναι πηγαία και αυθόρμητα και δεν ευτελίζονται σε επίπεδο ωφελημάτων και συναλλαγής.
Και σαφώς δεν αναφερόμουν για τις περιπτώσεις που αναφέρεις.
Ούτε και σκοπός είναι το μάτι απο την κλειδαρότρυπα.

Έχει σχέση με αυτό που σου είχα γράψει σε κάποιο άλλο θέμα,
νομίζω περί αγωγής.
Το πώς δηλαδή οι παραγωγικές σχέσεις διαμορφώνουν
γενικότερα τις σχέσεις των ανθρώπων και της κοινωνίας,
είτε μικρής είτε μεγάλης.

Και οι περιπτώσεις που ανέφερα αντικατοπτρίζουν τις δυσκολίες
της γυναίκας να εισέλθει στο επάγγελμα, και αντικειμενικά
κάποιες φορές αυτές τι αποτέλεσμα παράγουν.
Και μη το περιορίζεις το θέμα στις γυναίκες της σχολής, αλλά
στις γυναίκες που αποφάσισαν να γίνουν ναυτικοί.
Πόσα απο αυτά τα κορίτσια κάτω απο αυτές τις συνθήκες και
τις δυσκολίες που αποφασίζουν να δουλέψουν στη θάλασσα,
έχουν το κουράγιο να πούν μένω και στο σπίτι μου, ή χάνω
το έτος μου, και πόσα είναι ευάλωτα ώστε να υποκύψουν σε
σχέσεις συναλλαγής προκειμένου να εκπληρώσουν το άλλο
όνειρο τους;

Αυτά! Όχι απο την κλειδαρότρυπα της κρεβατοκάμαρας,
αλλά απο την κλειδαρότρυπα της κοινωνικής παρατήρησης.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
ΔΑΝΑΗ
Admin
ΔΑΝΑΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 7946
Registration date : 30/10/2007

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΤρι Ιουλ 28, 2009 1:30 am

Σε καταλαβαίνω πως το βάζεις. Έτσι νομίζω. Αλλά διαβάζουν και άλλοι τι γράφουμε και από τη στιγμή που γράφτηκε κάτι πρέπει να απαντηθεί και από μας τις γυναίκες που το ζήσαμε το όλο φαινόμενο. Ένα αυτό.

Και δεύτερο. Υποχωρήσεις δεν κάνουν μόνο οι γυναίκες. Ούτε και είναι πάντα υποχωρήσεις ερωτικές...

πχ πόσοι καπεταναίοι βάζουν νερό στο κρασί τους σε όσα κάποτε πίστευαν για να γίνουν αρεστοί στην εταιρεία;

Από την άλλη η περιστασιακή σχέση με κάποιο ανώτερο αξιωματικό ελάχιστα μπορεί να βοηθήσει έως καθόλου μια κοπέλα να πραγματοποιήσει τα όνειρά της, ακριβώς το αντίθετο. Στο μικρόκοσμο του πλοίου αυτά μαθαίνονται και η κοπέλα κακοχαρακτηρίζεται. Η εταιρεία το μαθαίνει κι αυτή, πάντα δεν υπάρχουν στο καράβι και τα μεγάλα αυτιά της εταιρείας; Και δεν πρόκειται στον αιώνα τον άπαντα να της εμπιστευτούν πιο σοβαρό πόστο.

Δε με νοιάζει να μιλήσω καθόλου για γυναίκες κατώτερο πλήρωμα. Τις συναντάς συνήθως σε επιβατικά και εκεί οι συνθήκες ουδεμία σχέση έχουν με τα ποντοπόρα.

Μόνο για γυναίκες αξιωματικούς έχει κάποιο νόημα να το δούμε το ζήτημα. Και σίγουρα ως κοινωνικοί παρατηρητές...

Λοιπόν. Η γυναίκα αξιωματικός που δε θα κρατήσει τη θέση της στο καράβι, υπογράφει την επαγγελματική της αυτοκτονία. Αυτή είναι η αλήθεια, ακόμη και αν διαφωνώ για το τι σημαίνει κρατά τη θέση της...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
Βοιάτης
Υποπλοίαρχος
Υποπλοίαρχος
Βοιάτης

Αριθμός μηνυμάτων : 295
Registration date : 03/06/2009

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΤρι Ιουλ 28, 2009 1:38 am

Παράθεση :
Δε με νοιάζει να μιλήσω καθόλου για γυναίκες κατώτερο πλήρωμα. Τις συναντάς συνήθως σε επιβατικά και εκεί οι συνθήκες ουδεμία σχέση έχουν με τα ποντοπόρα.

Νομίζω ότι μέσα στο φόρτο των εργασιών σου, δεν με διαβάζεις
με προσοχή.

Αν με ξαναδιαβάσεις σαφώς αναφέρομαι και το γράφω κιόλας,
στα ερεθίσματα που με τσίγκλισαν απο ποστάλια που επισκέφθηκα.

Παράθεση :
Μόνο για γυναίκες αξιωματικούς έχει κάποιο νόημα να το δούμε το ζήτημα.

Αλλά το γυναίκα ον δε μπόρντ δεν περιορίζεται μόνο σε αυτό.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
Αστερόσκονη
Ανθυποπλοίαρχος
Ανθυποπλοίαρχος
Αστερόσκονη

Αριθμός μηνυμάτων : 114
Registration date : 09/04/2008

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΤρι Ιουλ 28, 2009 1:58 am

ΔΑΝΑΗ έγραψε:

...Όχι όμως αποποιούμενες το φύλο τους και ευνουχίζοντας την ερωτική τους ορμή για να μην ξεπέσουν στα μάτια των άλλων... Οι γυναίκες ναυτικοί δεν είναι καλόγριες και τα καράβια δεν είναι μοναστήρια.

Απλα δεν ήθελα να χαθεί...άσχετα αν συμφωνώ ή διαφωνώ.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
ΔΑΝΑΗ
Admin
ΔΑΝΑΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 7946
Registration date : 30/10/2007

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΤρι Ιουλ 28, 2009 2:06 am

Διάβασα πολύ προσεχτικά τι έγραψες.

Αλλά και πάλι έτσι όπως το έγραψες πέφτει βαριά μομφή στις γυναίκες και εκτός ακτοπλοΐας. Εσύ κι εγώ μπορεί να ξέρουμε τη διαφορά, πως άλλο τελείως ποστάλι που πάει Πειραιά Κρήτη και άλλο γκαζάδικο που κάνει δυο μήνες να πιάσει στεριά, αλλά δεν την ξέρουν και οι άλλοι αναγνώστες του φόρουμ.

Δεν μπορεί λοιπόν να αιωρείται χωρίς διευκρίνηση μια τέτοια κατάθεση για τα κορίτσια στα καράβια. Θυμίζω τι ακριβώς έγραψες:

Παράθεση :
Δανάη φοβάμαι πως η πραγματικότητα είναι πιο ζοφερή.

Σε εκείνα τα ποστάλια που επισκέφθηκα, αυτά που είδα
με απογοήτευσαν πολύ.
Και ειδικά για τα κορίτσια ναυτικούς.
Γιατί σαν ποστάλια είχαν αρκετές γυναίκες στο πλήρωμα.
Και ξέρεις ποία είναι η πραγματικότητα που όλοι την ξέρουν
αλλά δεν μιλάνε;
Τα περισσότερα απο τα κορίτσια
ήταν ερωμένες
υψηλόβαθμων αξιωματικών.
Για να έχουν εξασφαλισμένη τη θέση τους
, ακριβά δώρα, και
καλή διασκέδαση όσο το επέτρεπαν οι συνθήκες.

Βέβαια δεν ήταν όλα τα κορίτσια έτσι.
Είδα και κορίτσι που οι συνθήκες της προσωπικής της και
οικογενειακής της ζωής θα έπρεπε να την έχουν οδηγήσει
να χτυπάει 10 ενέσεις την ημέρα.
Και όμως το πάλευε με θαυμαστή αξιοπρέπεια.
Όμως το ζητούμενο δεν είναι το ιδεώδες ή οι εξαιρέσεις,
είναι αυτό που αντικειμενικά συμβαίνει και υφίσταται
σαν πραγματικότητα
.

Αυτά βέβαια θα έπρεπε ίσως να τα αναλύσουμε στο γυναίκα
ον δε μπορντ.

Μαύρισα επίτηδες κάποια σημεία. Αυτά που νομίζω ότι χτυπάνε περισσότερο στο μάτι. Και δίνουν το συμπέρασμα ότι οι γυναίκες ναυτικοί είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία πόρνες.

Με τις ίδιες μίλησες; Σου επιβεβαίωσαν αυτή την άποψη που κάποιοι άλλοι σου μετέφεραν;

Σου έδωσαν και τη δική τους ερμηνεία σε όσα οι απέξω βλέπουν;

Μηδενί δίκη δικάσεις έλεγαν οι αρχαίοι πριν ακούσεις και τις δύο απόψεις.

Πχ ένα πιθανότατο ενδεχόμενο που δεν ανέφερες είναι η σεξουαλική παρενόχληση και όχι το να εξασφαλίσουν δώρα. Ναι, προέταξες το θέμα της εξασφάλισης της θέσης αλλά ο συνδυασμός με τα ακριβά δώρα και τις διασκεδάσεις εμφανίζει τα κορίτσια αυτά ως τσούλες.

Και ξαναλέω, αν θέλει μια γυναίκα να κάνει το αρχαιότερο επάγγελμα στον κόσμο δε χρειάζεται να σκυλοπνίγεται. Θα βγάλει καλύτερα το ... ψωμί της στη στεριά.

Άρα κοινή λογική λέει να το ψάχνουμε προς άλλη κατεύθυνση και όχι των ακριβών δώρων ή της καλής διασκέδασης. Στο κάτω κάτω... οι ναυτικοί ακόμη και οι υψηλόβαθμοι αξιωματικοί δεν είναι προύχοντες. Τι εννοούμε ακριβό δώρο; Κανένα αυτοκινητάκι; Διαμέρισμα; Διαμάντια;

Εμ εδώ δεν είναι σημαντικό το αν βρίσκονται μερικές που ανοίγουν τα πόδια τους αλλά πόσο ηλίθιοι είναι οι άντρες που εξαγοράζουν τόσο ακριβά μια πόρνη...

Κάνουν αυτοί για αξιωματικοί;

Λέω πως αν έτσι συμπεριφέρονται σήμερα οι ανώτεροι αξιωματικοί των πλοίων, μάλλον θα διευκολύνουν τα μέγιστα την επαγγελματική άνοδο των γυναικών. Δε νομίζω ότι καμία γυναίκα ανώτερη αξιωματικός θα συμπεριφερόταν τόσο ανεύθυνα.

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
Βοιάτης
Υποπλοίαρχος
Υποπλοίαρχος
Βοιάτης

Αριθμός μηνυμάτων : 295
Registration date : 03/06/2009

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΤρι Ιουλ 28, 2009 2:20 am

Όχι δεν μίλησα με καμμία απο αυτές. Ξέρεις ότι δεν γινόταν.
Όμως οι κοινωνίες των καραβιών είναι μικρές και είναι γνωστό
το τι γίνεται, τουλάχιστον σε ανθρώπους που η πρόθεση τους ΄
δεν είναι να κατασκευάσουν ιστορίες.

Το ακριβό είναι μία σχετική έννοια, και διαφορετική για κάθε
άνθρωπο.
Για έναν άνθρωπο που βγάζει τρία εκατομμύρια οι πενήντα
χιλιάδες είναι ένα μικρό δώρο. Ένα δώρο 150000 που το κάνεις
σε έναν άνθρωπο που όλο το μήνα βγάζει 300000, είναι
ακριβό δώρο.

Εν πάσει περιπτώσει αν θέλετε να την βλέπετε ως μία κατάσταση
που στην πραγματικότητα δεν υφίσταται, εγώ δεν θα έχω
κανένα πρόβλημα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
ΔΑΝΑΗ
Admin
ΔΑΝΑΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 7946
Registration date : 30/10/2007

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΤρι Ιουλ 28, 2009 2:31 pm

Εσύ δεν έχεις κανένα πρόβλημα.

Μα αυτό καλέ μου είναι όλο το πρόβλημα.

Υπάρχει τα τελευταία χρόνια ένας όρος ιδιαίτερα αγαπητός στους ψυχολόγους: ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ.

Σημαίνει να μπορείς να δεις μια κατάσταση και με τα μάτια του άλλου. Να μπεις και στη δική του θέση. Και όχι απέξω απ' το χορό να λες τα δικά σου τραγούδια.

Η απουσία ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗΣ είναι που δημιουργεί πρόβλημα και στην επικοινωνία των ανθρώπων. Ο καθένας λέει την αλήθεια - δεν είπα εγώ πως αυτά που μας είπες είναι ψέματα ή ότι δεν υφίσταται αυτή η κατάσταση - εκείνο που θέλησα να δείξω είναι πως δεν υπάρχει μόνο μία όψη των πραγμάτων.

Είπες λοιπόν ότι εσύ δεν έχεις κανένα πρόβλημα.

Έχουν όμως πρόβλημα με αυτό που έγραψες οι γυναίκες και δη οι γυναίκες ναυτικοί. Και μεγάλο μάλιστα. Είπα αρκετά παραπάνω, δε θα τα επαναλάβω. Θα σταθώ όμως σε μερικές ακόμη παραμέτρους γιατί όλο αυτό που γράφτηκε ομολογώ ότι με πείραξε πολύ και ως γυναίκα και ως πρώην ναυτικό. Δεν μπορώ και να θέλω να το προσπεράσω λέγοντας δε βαριέσαι, άποψή του, δε συμφωνώ, τέλος...

Γιατί κάποτε αυτές οι αντιλήψεις μου στοίχισαν την καριέρα που με πολύ κόπο και θυσίες είχα ξεκινήσει. Θα πρόδιδα τον ίδιο μου τον εαυτό αν συγκατένευα στο δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Και θα άφηνα έκθετα εκείνα τα κορίτσια που λέω κόρες μου να τα βλέπει ο κάθε τρίτος ως μία από αυτές τις γυναίκες ναυτικούς που μας ανέφερες... Πώς λοιπόν μπορείς να λες ότι δεν έχεις κανένα πρόβλημα;

Εκτός αν η ουσία είναι το αν θα σε πιστέψουμε και όχι η προσβολή που νιώσαμε για τον κλάδο μας; Δεν είναι όμως, τουλάχιστον για μένα, εκεί το ζήτημα.

Εσύ μας μετέφερες κάτι που άκουσες. Το δέχομαι και δεν αμφισβητώ την ειλικρίνειά σου. Ούτε στο ελάχιστο.

Ήδη όμως διευκρινίσαμε μέσα από το διάλογο πως το άκουσες από τρίτους. Ούτε με τα ίδια τα κορίτσια μίλησες για να ξέρεις και τη δική τους θέση ούτε καν με τους "κυρίους" που τις χρησιμοποιούν ως παλλακίδες.

Δε θα αμφισβητήσω ούτε τις καλές προθέσεις εκείνων που στα είπαν. Αλλά ποτέ ένας τρίτος όσο καλοπροαίρετος και αν είναι δεν μπορεί να ξέρει την αλήθεια για την προσωπική σχέση άλλων συνανθρώπων του. Ακόμη και στην κλειδαρότρυπα να βάλει το μάτι του... Πόσο μάλλον όταν δεν το κάνει και στέκεται στο παρατηρητήριο εκ του μακρόθεν. Πράγμα που θα μου επιτρέψεις να σου πω ότι προσιδιάζει σε κουτσομπολιό και όχι σε κοινωνική έρευνα. Εκτός αν οι πληροφοριοδότες σου είναι κοινωνιολόγοι και λάθος κατάλαβα εγώ πως απλά ανήκαν στο ίδιο πλήρωμα με τα κορίτσια αυτά...

Σου είπαν λοιπόν και μας είπες και μας. Και όχι μόνο σε μας, αλλά σε όλους όσους διαβάζουν αυτό το χώρο. Που είναι δημόσιος και μπορεί ο καθένας να τον διαβάσει. Δηλαδή η αστήρικτη άποψη κάποιων έφτασε να κατατεθεί δημόσια και να σπιλώνει ένα ολόκληρο επαγγελματικό κλάδο. Πράγμα καθόλου αστείο ή άνευ σημασίας για να το προσπερνάμε με το δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.

Μπορεί εδώ να μην είμαστε εφημερίδα ή κάποιο επίσημο δημοσιογραφικό σάιτ. Είμαστε όμως ένα μικρό μεν αλλά δημόσιο μέσο ενημέρωσης και επομένως χρωστάμε να εφαρμόζουμε τους σχετικούς κανόνες. Ειδικά εκείνον που λέγεται διασταύρωση πληροφοριών. Έστω και αν η πληροφορία δεν αναφερόταν σε συγκεκριμένο πλοίο. Διότι ήταν τελείως συγκεκριμένη η αναφορά σε γυναίκες ναυτικούς και που ένας λόγος παραπάνω: είναι ένας αρκετά περιορισμένος κλάδος που παλεύει να καθιερωθεί. Πάλη που σχετίζεται άμεσα και με την κατηγορία που κατέθεσες.

Θέλω να δεις μια ματιά εδώ πριν συνεχίσω:

http://educandus.forumgreek.com/forum-f7/topic-t1081.htm

Και μια πιο προσεκτική εδώ:

http://educandus.forumgreek.com/forum-f7/topic-t316.htm

Για να διαπιστώσεις ποιοι περνάνε και διαβάζουν όσα γράφουμε. Δεν είναι μόνο οι αργόσχολοι του διαδικτύου. Μερικές φορές είναι και γονείς κοριτσιών που επέλεξαν το δρόμο της θάλασσας. Μπορείς να μπεις στη θέση τους; Να διαβάσουν αυτό που έγραψες εννοώ... και τι θα νιώσουν; Αυτό είναι η ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ.

Ξέρω ότι είσαι ευαίσθητος άνθρωπος και θα το προσπαθήσεις. Έστω και αν δεν έχεις κόρες και μάλιστα ναυτικούς.

Οι δικές μου επίσης κόρες είναι κόρες της καρδιάς, ούτε εγώ είμαι μια αληθινή μάνα ενός κοριτσιού που εργάζεται στη θάλασσα. Υπήρξα όμως κόρη της δικής μου μάνας και του δικού μου πατέρα. Και έχω πονέσει πολύ που άκουγαν από άλλους - έστω και εκτός διαδικτύου τότε - να λέγονται παρόμοια πράγματα. Πώς λοιπόν να δεχτώ το δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα;;;

Πρόβλημα υπάρχει και μεγάλο μάλιστα. Μπορεί εσύ να μην το νιώθεις για δικό σου, αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν υπάρχει για τους άλλους που σε διάβασαν. Οι λέξεις, λέει η παροιμία, κόκαλα δεν έχουν μα κόκαλα τσακίζουν. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση ισχύει απόλυτα.

Αν ήταν η αλήθεια, τότε καλά να πάθουμε. Είναι όμως η αλήθεια; Εσύ ναι, δεν είπες ψέματα με την έννοια ότι μετέφερες την άποψη που σου είπαν άνθρωποι που εμπιστεύεσαι. Αρκεί αυτό για να δεχτούμε πως ναι, ήταν αλήθεια; Ή απλώς ήταν η εντύπωση που σχημάτισαν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι;

Θα θυμίσω εδώ κάτι που έγραψες παραπάνω και θα εστιάσω στα σημεία που μαύρισα:

Βοιάτης έγραψε:
Νομίζω ότι το πήγες σε πλευρές που δεν το τοποθέτησα
το θέμα, ή τουλάχιστον δεν είχα πρόθεση για αυτό.

Σαφώς και οι ερωτικές επιλογές κάθε ενήλικα είναι δική του
υπόθεση.

Σαφώς και ο έρωτας είναι κορυφαία υπόθεση όταν τα θέλω
είναι πηγαία και αυθόρμητα και δεν ευτελίζονται σε επίπεδο ωφελημάτων και συναλλαγής.
Και σαφώς δεν αναφερόμουν για τις περιπτώσεις που αναφέρεις.
Ούτε και σκοπός είναι το μάτι απο την κλειδαρότρυπα.

Έχει σχέση με αυτό που σου είχα γράψει σε κάποιο άλλο θέμα,
νομίζω περί αγωγής.
Το πώς δηλαδή οι παραγωγικές σχέσεις διαμορφώνουν
γενικότερα τις σχέσεις των ανθρώπων και της κοινωνίας,
είτε μικρής είτε μεγάλης.

Και οι περιπτώσεις που ανέφερα αντικατοπτρίζουν τις δυσκολίες
της γυναίκας να εισέλθει στο επάγγελμα, και αντικειμενικά
κάποιες φορές αυτές τι αποτέλεσμα παράγουν.

Και μη το περιορίζεις το θέμα στις γυναίκες της σχολής, αλλά
στις γυναίκες που αποφάσισαν να γίνουν ναυτικοί.
Πόσα απο αυτά τα κορίτσια κάτω απο αυτές τις συνθήκες και
τις δυσκολίες που αποφασίζουν να δουλέψουν στη θάλασσα,
έχουν το κουράγιο να πούν μένω και στο σπίτι μου, ή χάνω
το έτος μου, και πόσα είναι ευάλωτα ώστε να υποκύψουν σε
σχέσεις συναλλαγής προκειμένου να εκπληρώσουν το άλλο
όνειρο τους;

Αυτά! Όχι απο την κλειδαρότρυπα της κρεβατοκάμαρας,
αλλά απο την κλειδαρότρυπα της κοινωνικής παρατήρησης.

Τι αποτέλεσμα παράγουν;

Αυτή η φράση μου θυμίζει τη μόνιμη δικαιολογία σε δίκες βιασμών πως έφταιξε και το θύμα γιατί προκάλεσε το θύτη.

Εσύ δεν ξέρω τι ακριβώς εννοείς, μπορεί όχι αυτό που κατάλαβα εγώ, αλλά ειλικρινά αυτή την εντύπωση σχημάτισα.

Πράγμα που συνδυάζεται με τη λέξη κουράγιο παρακάτω που λες ότι θα έπρεπε να δείξουν τα κορίτσια και να μείνουν σπίτι τους!!! Αν είναι δυνατόν! Σε ποια εποχή ζούμε; Και ζητάμε από τις γυναίκες να μείνουν σπίτι τους για να μη δημιουργούνται τέτοια παρατράγουδα στους χώρους εργασίας;

Δηλαδή να την πληρώσουν τα θύματα. Και να μείνουν οι θύτες να αλωνίζουν ελεύθεροι;

Και από την άλλη οι καλοπροαίρετοι παρατηρητές ενοχλούνται από την παρουσία των γυναικών και τις ηθικές ατασθαλίες πλην όμως δεν κάνουν και τίποτε να τις σταματήσουν. Οι αθώοι τρίτοι πάντα...

Ποιος από αυτούς έχει τα κότσια να πάει στην εταιρεία και να καταγγείλει το γεγονός;

Μα γιατί θα μου πεις, να χάσουν τη θέση τους και να κακοχαρακτηριστούν στην πιάτσα;

Αυτοί φταίνε που μερικά ανεγκέφαλα κορίτσια αποφάσισαν να δουλέψουν σε καράβι; Ας πρόσεχαν! Κι αυτές και οι γονείς τους που τις άφησαν!

Λοιπόν. Για να βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους:

Το δικαίωμα εργασίας είναι ιερό και απαραβίαστο. Και για άντρες και για γυναίκες. Λύση και απάντηση δεν είναι να λέμε για τα κορίτσια να μείνουν σπίτι τους ή να χάσουν το έτος τους.

Όπως και δε θα συμφωνήσουμε στις παραχωρήσεις και τις υποχωρήσεις άλλου είδους για να μη χάσουν τη δουλειά τους. Αλλά με ξεκάθαρη διευκρίνιση πως τα κορίτσια είναι τα θύματα και σε αυτή την περίπτωση και οι θύτες εκείνοι που τις αναγκάζουν σε τέτοια συμπεριφορά. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε σε καμία περίπτωση.

Μαζί και το καθήκον μας ακόμη και εκ του νόμου να μη μένουμε αδιάφοροι όταν διαπιστώνουμε πως συντελείται πράξη άδικη. Αν και ο δίκαιος άνθρωπος δε χρειάζεται νόμους για να αντισταθεί στην αδικία.

Ακόμη πρέπει να έχουμε υπόψη ότι παρόμοια προβλήματα συνάντησαν οι γυναίκες από πολύ παλιά και όχι μόνο στα καράβια. Έστω και αν σήμερα μας φαίνεται αδιανόητο σε επαγγέλματα που πια γυναικοκρατούνται να είχαν κάποτε προκύψει παρόμοιες καταστάσεις. Για το θέμα μάλιστα αυτό θα κάνω μία ξεχωριστή ανάρτηση για ένα περιστατικό πέρα για πέρα αληθινό και που αφορούσε μία δασκάλα, την πρώτη δασκάλα γυναίκα που υπηρέτησε στο χωριό μου. Περιστατικό που μου διηγήθηκε ο πατέρας μου κάποτε και που είμαι βέβαιη ότι τον επηρέασε στην τελική του απόφαση να με αφήσει να πάω στα καράβια.

Όλα αυτά τα κορίτσια Βοιάτη που ανέφερες έχουν επίσης πατέρα και μάνα. Δε φύτρωσαν σε χωράφι. Όταν τις κατηγορούμε μαζί κατηγορούμε και τους γονείς τους που τους επέτρεψαν να εργαστούν σε πλοίο ή που δεν τους έμαθαν κανόνες ηθικής συμπεριφοράς.

Και ναι μεν υπάρχουν γονείς συνειδητοποιημένοι που ξέρουν ότι δεν είναι έτσι ακριβώς τα πράγματα αλλά με τρομάζει να διαβάσουν αυτά που έγραψες κάποιοι άλλοι γονείς και να πατήσουν πόδι στα όνειρα των κοριτσιών τους. (Αυτό ελπίζω να το καταλαβαίνεις ότι δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε εμείς ειδικά έστω και αν χρειάζεται να αντιλογήσουμε με κάποιον που θεωρούμε φίλο μας και τον εκτιμούμε ιδιαίτερα.)

Στη μακρά ιστορία του γυναικείου κινήματος τέτοια περιστατικά γονιών δεν είναι ασυνήθιστα. Χρειάστηκε μεγάλος αγώνας από τη μεριά των γυναικών για να καμφθούν οι αντιρρήσεις και τον ίδιο αγώνα συνεχίζουμε κι εμείς να δίνουμε.

Άλλοτε καταγγέλοντας τις αδικίες σε βάρος των γυναικών και άλλοτε συμβουλεύοντας ή στηρίζοντας τα ίδια τα κορίτσια που τολμούν να σπάνε προκαταλήψεις και ταμπού σε βάρος της γυναίκας. Είναι αγώνας δύσκολος γιατί δεν επιλέγει την πεπατημένη της φεμινιστικής όχθης - δηλαδή της στείρας αντιλογίας - αλλά προσπαθεί να ανοίξει μονοπάτι σε απάτητες κορφές και να χαράξει ρότα σε ωκεανούς αχαρτογράφητους.

Σου είπα και παραπάνω και θα το επαναλάβω πως δεν αμφισβητώ την ύπαρξη της κατάστασης που μας φανέρωσες. Ούτε και τις προθέσεις σου ή τις προθέσεις εκείνων που σε πληροφόρησαν. Εκεί που επιμένω είναι ότι δεν αποτελούν όσα έγραψες ολόκληρη την αλήθεια παρά μόνο την εκ του μακρόθεν καταγραφή και μάλιστα χωρίς βαθύτερη αναζήτηση των πραγματικών αιτίων. Επιπλέον θεωρώ τα συμπεράσματα που έβγαλες ως κατάφωρη αδικία για τις γυναίκες και ειδικά τις γυναίκες ναυτικούς.

Το κουράγιο, φίλε μου, το χρειάζονται για να συνεχίσουν τη θάλασσα, όχι για να την παρατήσουν. Μην υποτιμάς έτσι την προσπάθεια και τον αγώνα που έδωσαν πολλά από τα μέλη αυτού του φόρουμ για σταδιοδρομία στον στρωμένο με αγκάθια δρόμο της θάλασσας. Δεν είσαι γυναίκα για να το νιώσεις αυτό όση ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ και αν διαθέτεις. Να νιώσεις και όλη την πίκρα που μας πότισαν τα λόγια σου. Γιατί εμείς δεν ξέρουμε τα καράβια που επισκέφθηκες ούτε τα συγκεκριμένα κορίτσια, ξέρουμε όμως από πρώτο χέρι τι σημαίνει γυναίκα ναυτικός.

Και γι' αυτό ακριβώς ζήτησα να μιλήσουμε για πραγματικές γυναίκες ναυτικούς. Και όχι για περιστασιακές υπαλλήλους σε ποστάλια. Δε με ενδιαφέρει να διεκδικήσω το δικαίωμα της γυναίκας να εργάζεται σε καφετέρια πλοίου ή να πουλάει μπλουζάκια στα καταστήματα του πλοίου. Το ότι εργάζεται επί πλοίου δε σημαίνει πως είναι και επαγγελματίας ναυτικός. Δε νομίζω μάλιστα πως εντάσσονται καν στο ΝΑΤ... (δεν ξέρω, με επιφύλαξη το λέω αλλά μου φαίνεται μάλλον απίθανο από τη στιγμή που δεν είναι καν υπάλληλοι της ναυτιλιακής εταιρείας αλλά των ιδιωτών που νοικιάζουν αυτούς τους χώρους προς εκμετάλλευση)

Το δε με νοιάζει παρακαλώ να εξηγηθεί ΟΧΙ ως αδιαφορία για όσα περνάνε, μα με την ιδιαιτερότητα που έχει η δική τους εργασία. Δεν είναι μόνιμες στο καράβι. Κι αν δεν ήταν αυτές, θα ήταν οι επιβάτισσες. Μην καταλήξουμε δηλαδή να μιλάμε τώρα και για τις γυναίκες που ταξιδεύουν ως επιβάτισσες... Το θεωρώ δηλαδή πως μας γυρίζει δεκαετίες πίσω να συζητάμε για τέτοια θέματα λυμένα από την κοινωνία από καιρό. Όχι πως δε συμβαίνουν δυσάρεστα κρούσματα επειδή είναι θεσμικά λυμένα, αλλά δεν είναι κάτι ιδιαίτερο το να συμβαίνουν και στα πλοία. Είναι λάθος δηλαδή να το εξειδικεύουμε σε γυναίκες ναυτικούς που μόνιμες ναυτικοί δεν είναι και που τα ίδια θα αντιμετώπιζαν και στη στεριά. Είναι δυστυχώς παρατηρημένο πως τέτοια φαινόμενα σεξουαλικής εκμετάλλευσης αφορούν κυρίως εργαζόμενες με χαμηλά προσόντα και όχι γυναίκες που έχουν επαγγελματικά εφόδια.

Σαφώς παραμένει πρόβλημα για τις γυναίκες αυτή η κατάσταση αλλά και για την κοινωνία ολόκληρη, είναι όμως άστοχο να συνδέουμε αυτό το γενικότερο πρόβλημα με την επιλογή των γυναικών που σπουδάζουν ναυτικά επαγγέλματα. Αυτό λέω και παρακαλώ να μην παρερμηνευτεί η θέση μου. Καθώς μάλιστα πολύ πρόσφατα αντιμετώπισα η ίδια τέτοιο κρούσμα:

http://educandus.forumgreek.com/forum-f16/topic-t1085.htm

στα πενήντα μου πια και χωρίς να βρίσκομαι σε καράβι αλλά σε ... ταξί.

Τι να κάνουμε λοιπόν οι γυναίκες; Να μην πηγαίνουμε στα καράβια αλλά να μην μπαίνουμε ούτε σε ταξί;

Εδώ όμως θα πω κάτι σημαντικό. Εκείνο το βράδυ που κινδύνεψα μέσα στο ταξί με έσωσαν όσα μου έμαθε η θάλασσα. Αν ήταν άλλη στη θέση μου μπορεί να την εύρισκαν την επομένη σε κάποιο χαντάκι. Δυστυχώς όμως για τον ταξιτζή έπεσε σε γυναίκα ψημένη στην αρμύρα που αντέδρασε ψύχραιμα και αποφασιστικά στην απειλή. Και του έδωσε ένα μάθημα που θα το θυμάται όσο ζει. Πως δεν είμαστε όλες οι γυναίκες του χεριού τους, δεν είμαστε όλες γυναικούλες όπως η πλειοψηφία των αντρών μας θεωρεί.

Γι' αυτό και λέω πως λύση στο πρόβλημα που ανέφερε ο Βοιάτης δεν είναι να κλειστούν οι γυναίκες στο σπίτι τους αλλά ακόμη πιο αποφασιστικά να συνεχίσουν οι επαγγελματίες ναυτικοί το δρόμο της θάλασσας. Διότι σε ένα καράβι που θα υπήρχε και γυναίκα ανώτερη αξιωματικός τέτοια φαινόμενα δε θα μπορούσαν να συμβούν ούτε και σε γυναίκα υπάλληλο της καφετέριας του πλοίου.

Αυτό διδάσκει η εμπειρία και από άλλους εργασιακούς χώρους. Τα προβλήματα σεξουαλικής παρενόχλησης και εκμετάλλευσης μειώνονται ή και εξαφανίζονται όταν οι γυναίκες κατακτούν υψηλά πόστα και όχι μόνο με τη μαζική τους είσοδο σε χαμηλόβαθμες θέσεις. Δεν είναι δηλαδή το φύλο και μόνο που φταίει αλλά και η χαμηλή θέση στη σύνθεση του πληρώματος.

Άρα η λύση προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να αναζητηθεί και ειδικά από μια κοινωνία που θεσμικά έχει πλέον αποδεχθεί την ισοτιμία των γυναικών και δη σε εργασιακά θέματα.

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin
ΔΑΝΑΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 7946
Registration date : 30/10/2007

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΤρι Ιουλ 28, 2009 3:08 pm

Υποσχέθηκα μια ξεχωριστή ανάρτηση σχετικά με τα προβλήματα που πάντα η είσοδος της γυναίκας σε έναν επαγγελματικό χώρο συνάντησε. Ακόμη και σε χώρους που σήμερα γυναικοκρατούνται, όπως ο χώρος της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Θα τη βρείτε εδώ:

http://educandus.forumgreek.com/forum-f44/topic-t1341.htm#7817

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
Βοιάτης
Υποπλοίαρχος
Υποπλοίαρχος
Βοιάτης

Αριθμός μηνυμάτων : 295
Registration date : 03/06/2009

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΤρι Ιουλ 28, 2009 3:30 pm

Δανάη, είναι έκδηλη και αντιληπτή η ενόχληση σου, όχι μόνο
με αυτό το πόστ αλλά και σε προηγούμενα.

Και φοβάμαι ότι στο θέμα αυτό η επικοινωνία έχει εντελώς
χαθεί.

Παράθεση :
Όπως και δε θα συμφωνήσουμε στις παραχωρήσεις και τις υποχωρήσεις άλλου είδους για να μη χάσουν τη δουλειά τους. Αλλά με ξεκάθαρη διευκρίνηση πως τα κορίτσια είναι τα θύματα και σε αυτή την περίπτωση και οι θύτες εκείνοι που τις αναγκάζουν σε τέτοια συμπεριφορά. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε σε καμία περίπτωση.

Όσο και αν δεν το αντιλαμβάνεσαι, δεν έχω πεί
κάτι διαφορετικό και πέραν αυτού.

Ούτε λάσπη ούτε και μομφή έριξα εναντίον κανενός.
Απλά περιγράφω τους μηχανισμούς ενός κοινωνικού
γίγνεσθαι, και πώς οι συνθήκες διαμορφώνουν αποτελέσματα.

Δες τι γίνεται στην πρώην ανατολική Ευρώπη.
Λαοί με κουλτούρα και σπουδές και ηθικές αξίες και
παραδόσεις, και μέσα σε μία δεκαετία έφθασε η ανάγκη
και η εξαθλίωση να οδηγήσει τις χώρες αυτές να γίνουν μία
μηχανή παραγωγής και τροφοδοσίας λευκής σάρκας.
Φταίνε τόσα κορίτσια που έχουν καταλήξει εκεί που έχουν καταλήξει, ή οι οικογένειες τους;
Αυτούς αντιλήφθηκες ότι μέμφομαι;

Ότι συμβαίνει στα καράβια δεν είναι κάτι διαφορετικό
απο αυτό που συμβαίνει έξω. Με τη διαφορά ότι γίνεται πιο εύκολα, γιατί είναι ένας κλάδος που η είσοδος των γυναικών
στο επάγγελμα έχει ακόμη προβλήματα και αυτό παράγει
αδυναμίες.

Λάθος εννόησες ότι είπα στα κορίτσια να μείνουν στο
σπίτι τους και να χάσουν το έτος τους. Απλά έμμεσα έλεγα
μπράβο στα κορίτσια που μπορούν να πούν μένω στο σπίτι
μου εν ανάγκη χάνω και το έτος μου, αλλά δεν κάνω τη
συνείδηση μου λάστιχο.

Δεν έχω τη δυνατότητα να γράψω τα δικά σου κατεβατά.
Για αυτο θα περιοριστώ μόνο σε τούτο.
Αν τελικά εσύ και οι άλλες γυναίκες στο φόρουμ θεωρήσατε
ότι η στάση μου και τα γραφόμενα μου σας προσέβαλαν
και σας ταπείνωσαν, τότε φοβάμαι πώς πλέον η
παραμονή μου στο φόρουμ δεν έχει κανένα νόημα.

Απλά αν έτσι το θεωρήσατε θα σας ζητήσω συγγνώμη, χωρίς
αυτό να σημαίνει ότι έχω πειστεί πώς κάπου ήμουν λάθος,
και να πώ πως έστω και έτσι όπως εξελίχθηκε το θέμα, όσο
και αν μου αφήνει ένα φόβο, μου αφήνει και ένα χρήσιμο
συμπερασμα.

Και το συμπέρασμα είναι πώς έχουμε πολύ ακόμη δρόμο
να κάνουμε μέχρι ειλικρινά να μπορέσουμε
να κουβεντιάσουμε τέτοια ζητήματα.
Και εδώ ερμηνεύεται η θέση μου ότι δεν έχω κανένα
πρόβλημα.

Και ένας φόβος, μήπως ανάμεσα φαλλοκρατίας και
χειραφέτησης χάσουμε τα κορίτσια.
Και θα ήταν τραγική η απώλεια!

Καλό σας απόγευμα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
ΔΑΝΑΗ
Admin
ΔΑΝΑΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 7946
Registration date : 30/10/2007

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΤρι Ιουλ 28, 2009 5:42 pm

Καλό απόγευμα δεν μπορεί να είναι με όσα έγραψες και που δείχνουν ότι δε θέλεις να καταλάβεις και τη δική μας πλευρά. Καταλαβαίνω ότι δεν είναι εύκολο σε έναν άντρα να νιώσει το πρόβλημα της γυναίκας. Έτσι και ανάμεσα στη φαλλοκρατία και τη χειραφέτηση βλέπεις το χαμό των κοριτσιών και όχι τον άλλο δρόμο που προσπαθώ να σου δείξω με τα "κατεβατά" μου ότι βαδίζουμε.

Μίλησες για συνείδηση λάστιχο, και προσπέρασες αυτό που είπα για όσους παρακολουθούν αυτά τα γεγονότα στα ποστάλια εκ του ασφαλούς χωρίς να κάνουν τίποτε για να τα σταματήσουν. Η δική τους συνείδηση δεν είναι λάστιχο; Αν ανάμεσα στις γυναίκες αυτές ήταν η αδερφή τους, η ξαδέρφη τους, η κόρη τους ίσως, θα έμεναν έτσι αδιάφοροι;

Και όμως κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει τι θα του φέρει παρακάτω η ζωή και στην πόρτα του. Ό,τι ακούς στου γείτονά σου, λέει η παροιμία, πάντεχε και στα δικά σου.

Και ιδού η απόδειξη:

http://www.nautilia.gr/forum/showthread.php?p=7783#post7783

Παράθεση :
αληθινη ιστορια , ξεμπαρκαρει καποτε ενας μαυτικος και παει στο γραφειο...
Ρωτουν οι αθεοφοβοι μεταξυ αλλων .. τι εγινε.. πως τα πηγατε με το κοριτσι στο βαπορι... ε πως να τα παμε .. εκανε την δουλεια της μια χαρα...
Καλα ρε μμμμ γι αυτο σας τις στελνουμε εκει για να κανουνε την δουλεια τους σωστα ή για να κανετε εσεις καμια δουλεια!!!!!
Ακου να δεις !!!!!!!
Γι αυτο τους εχω τους καρεκλαδες στην μπουκα,,,,, κανουν πλακιτσα με τα κοριτσακια που βγαζουν το ψωμι τους.
Αυτοι που δεν εχουνε βρεξει κ..ο ...
Αλλα καιρος για τα συκα καιρος για τα σταφυλια;;δεν ξερω ακριβως την παροιμια... ι σως πισω εχει η αχλαδα την ουρα...
Πως τα φερε η ζωη και η κορουλα του εν λογω καρεκλοκενταυρου.. παρα τας σπουδας στα Λονδινα τα γαλλικα και τα πιανα... μπαρκαρισε...
Τωρα τι λες καπτα γιαννηηηηηη!!!!!!!!!!

Η δημοσίευση έχει γίνει από το χρήστη Nash του φόρουμ nautilia.gr και από άλλες γραφές της προκύπτει ότι είναι και η ίδια γυναίκα ναυτικός - σαφώς δεν είμαι εγώ - αν και μέσω του ναυτιλία καταφέραμε με την κοπελιά και γνωριστήκαμε και από κοντά. "Καμένη" κι αυτή από τις ίδιες εμπειρίες αλλά υπέρμαχος της παρουσίας της γυναίκας στα καράβια.

Κι εδώ θέλω να υπογραμμίσω τη διαφορά. Πως αν και ποτέ δεν κρύψαμε ότι περάσαμε γολγοθά στα πλοία, συνεχίζουμε να επιμένουμε για την παρουσία των γυναικών εκεί. Αλίμονο αν άλλη ήταν η στάση μας, επειδή μας πολέμησαν με κάθε τρόπο να υποχωρήσουμε.

Και σεξουαλικές παρενοχλήσεις δεχτήκαμε και ειρωνικά σχόλια και στη δουλειά μας ξεπάτωσαν. Νόμιζαν πως θα το βάλουμε στα πόδια. Έπεσαν έξω.

Θαρρώ πως αυτή η εμπειρία όμως μας άφησε κουσούρι το ίδιο να κάνουμε και στην υπόλοιπη ζωή μας. Να θεωρούμε δηλαδή δεδομένο πως παρά τις αντιξοότητες όταν κάτι το πιστεύεις δεν πρέπει να το εγκαταλείπεις.

Μερικές φορές ίσως παρασυρόμαστε από τη δική μας στάση και θέση και ξιφουλκούμε αγαπητέ Βοιάτη έντονα ακόμη και στα φόρα του διαδικτύου υποστηρίζοντας τα πιστεύω μας. Δε γίνεται όμως με την πρόθεση να αναγκάσουμε τον άλλο να υποχωρήσει ειδικά όταν εξακολουθεί να έχει αντίθετη άποψη.

Αφενός μεν λυπάμαι ειλικρινά που έτσι ένιωσες, ότι δεν έχει νόημα η παραμονή σου στο φόρουμ, αλλά από την άλλη καταλαβαίνω πως για να το λες αυτό πιστεύεις και αυτό αν θέλεις δε σε αφήνει να δεις τη δική μας στάση και στο θέμα της παρουσίας γυναικών στα καράβια.

Ναι, ξέρουμε και από πρώτο χέρι ότι είναι άθλος η επιβίωση μιας γυναίκας σε πλοίο. Αυτό όμως δεν είναι λόγος να τα εγκαταλείψει αλλά να αυξήσει τις προσπάθειές της.

Ακόμα και αν χαθούν κάποια κορίτσια στο ανάμεσα; Ακόμα και έτσι. Η ιστορία διδάσκει ότι κάθε μεγάλος αγώνας έχει και θύματα.

Μόνο αν νιώσεις πόσο αγαπήσανε τη θάλασσα οι γυναίκες ναυτικοί θα καταλάβεις τη στάση τους. Δεν ήταν απλά ένα όνειρο όπως λέμε έχω όνειρο να αποκτήσω εξοχικό ή να πάρω ένα πολυτελές αυτοκίνητο.

Εσύ τη θάλασσα την άφησες με επιλογή σου. Μπορούσες να ζήσεις και χωρίς αυτήν. Δεν είναι το ίδιο για όλους. Και για όλες. Υπάρχουν και άνθρωποι που νιώθουν μισοί γιατί αναγκάστηκαν να φύγουν μακριά από ό,τι περισσότερο αγάπησαν στον κόσμο. Και δεν αρκούν ούτε τριάντα χρόνια για να γλυκάνουν την πληγή. Αιμορραγεί ακόμα και θα αιμορραγεί ως την τελευταία τους πνοή.

Το έχω πει πολλές φορές, ας το πω ακόμη μία. Προσωπικά δεν πήγα στη θάλασσα για να αποδείξω ότι οι γυναίκες μπορούν να κατακτήσουν και αυτό το αντρικό οχυρό. Πήγα στη θάλασσα γιατί αγάπησα τη θάλασσα και τη ζωή στα καράβια. Όταν διάλεξα αυτό το δρόμο ούτε που φανταζόμουν ότι θα χρειαζόταν να αποδείξω κάτι ως γυναίκα, αλλά μόνο ως ναυτικός.

Ο πόλεμος με τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις ήρθε αργότερα και αποτέλεσε έκπληξη. Όχι πάντα με την ίδια μορφή και ένταση. Υπήρχαν δηλαδή και εκείνοι που μας συμπεριφέρθηκαν αισχρά αλλά και πιο ήπιοι που θέλησαν να μας συμβουλέψουν για το καλό μας να αφήσουμε τη θάλασσα, δεν είναι για γυναίκες.

Όπως υπήρξαν και άνθρωποι και άντρες μάλιστα που πίστεψαν στις γυναίκες και στάθηκαν στο πλευρό μας. Εξάλλου δε χρειάστηκε φεμινιστική εξέγερση για την είσοδο των γυναικών στα πλοία. Άντρες ήταν εκείνοι που την αποφάσισαν.

Και άντρες αργότερα έδωσαν το οκ για τη ναυτολόγησή μας.

Δεν είναι λοιπόν πόλεμος ανάμεσα στα δύο φύλα αλλά αγώνας να δειχτεί η αλήθεια. Πως μπορούν και οι γυναίκες να κάνουν αυτό το επάγγελμα. Όχι όλες. Όπως δεν μπορούν και όλοι οι άντρες να γίνουν ναυτικοί.

Το φύλο δεν αποτελεί απαγορευτικό παράγοντα. Ούτε το ίδιο το επάγγελμα. Μόνο πρόβλημα είναι η προκατάληψη. Έτσι ακόμη κι εμείς που αναγκαστήκαμε να βγούμε στη στεριά, νιώθουμε πως έχουμε αυτό τουλάχιστον το πεδίο να αγωνιστούμε, ενάντια στις προκαταλήψεις.

Όχι, φίλε Βοιάτη. Δεν πολεμώ την παρουσία σου στο φόρουμ με όσα γράφω. Υπερασπίζομαι μόνο κάτι που για μένα είναι ιδιαιτέρως σημαντικό όσο και η ανάσα... Ελπίζω αυτό να το καταλάβεις και να ξεπεράσεις την αίσθηση που αποκόμισες πως δεν έχεις θέση εδώ.

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
Βοιάτης
Υποπλοίαρχος
Υποπλοίαρχος
Βοιάτης

Αριθμός μηνυμάτων : 295
Registration date : 03/06/2009

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΤρι Ιουλ 28, 2009 7:22 pm

Κάποιες στιγμές έχω την αίσθηση ότι εσύ μιλάς Κινέζικα,
και εγώ Κογκολέζικα.
Και απορώ πώς είναι δυνατόν να υπάρχει η δυνατότητα
τέτοιας ασυνενοησίας.
Και μου χρεώνεις τόσα πράγματα που ειλικρινά πέφτω
απο τα σύννεφα.
Λές και εγώ είπα ότι καλά τις κάνουν τους γυναίκες που
θέλουν καράβια, και τι δουλειά έχουν εκεί μέσα αυτές,
και καλά κάνουν και τις χουφτώνουν, και τι άλλο
θα περίμεναν δηλαδή εκεί μέσα.
Ακόμη μου χρέωσες και μου έκανες ολόκληρη ανάλυση
για την πορνεία που δεν είναι γένους θηλυκού, λές και εγώ
είπα κάτι τέτοιο.
Λές και εγώ είπα έξω οι γυναίκες απο τα καράβια, και
γρήγορα στο νεροχύτη τους, γιατί δεν έχουν καμμία
δουλειά σε αυτά.
Απλά συμμεριζόμενος τις δυσκολίες των γυναικών, ανέφερα
μία ακόμη παράμετρο που δείχνει το μέγεθος αυτών των
δυσκολιών, μίας παραμέτρου - κατάστασης που είτε θέλουμε
να το παραδεχτούμε είτε όχι συμβαίνει, είτε σε μικρότερη
κλίμακα είτε σε μεγαλύτερη, και που δεν συμβαίνει μόνο
μέσα στα καράβια.

Και αντί αυτό να το δεχθείς ως μία παράμετρο του ζητήματος,
έστω υπερβολικής αν θές, ή έστω και να την αμφισβητήσεις
ως μη υφιστάμενη, και να την συζητήσεις, αυτόματα με
περνάς απέναντι και με στήνεις στον τοίχο, χρεώνοντας μου
τα όσα μου χρέωσες.

Ναί το καταλαβαίνω ότι δεν είμαι γυναίκα και δεν μπορώ να
νοιώσω πώς νοιώθετε.
Όμως αναγνώρισε μου ότι είμαι άνδρας και ενδεχομένως
γνωρίζω καλύτερα τι συζητούν οι άνδρες στα καπνιστήρια,
ακόμη και αυτοί που εσύ μπορείς να θεωρείς υπεράνω,
όταν λείπουν οι γυναίκες.
Και πίστεψε το ότι το κοπατάνγκ είναι για τόσες εκατοντάδες
χιλιάδες χρόνια περασμένο στο γονιδίωμα, που η οποια
αγωγή και κουλτούρα απλά το σκεπάζουν και το καμουφλάρουν, και όχι το εξαλείφουν.

Όχι αγαπητή μου δεν είναι θέμα διαφωνίας η συμφωνίας το
θέμα που ανέκυψε.
Οι διαφωνίες είναι πρός όφελος της όποιας συζήτησης, απλά
όταν παραμένουν διαφωνίες.
Όταν όμως εγείρουν ζητήματα ηθικής τάξης, και μάλιστα τεράστια όπως αυτό που έθεσες, τότε το κύριο ζητούμενο
είναι άλλο.

Γιατί πως αλλοιώς θα μπορούσε να συμβαίνει;
Σε ένα φόρουμ με κυρίως παρουσία γυναικών και μάλιστα
ναυτικών, να μου καταλογίζεται ότι οι θέσεις μου και
οι απόψεις μου τις προσβάλλουν και τις μειώνουν.
Και αν και οι άλλες γυναίκες έχουν την ίδια άποψη για αυτό,
ποία είναι τότε η εκτίμηση και η εμπιστοσύνη τους στο
πρόσωπο μου;
Σε ποίον να απευθυνθώ και τι να του πώ πλέον; όταν
σε βλέπει με τέτοια ματιά;
Να γράψεις τι; και σε ποιόν;
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
ΔΑΝΑΗ
Admin
ΔΑΝΑΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 7946
Registration date : 30/10/2007

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΤρι Ιουλ 28, 2009 9:56 pm

Έκανα κάθε προσπάθεια να καταλάβεις τι λέω. Πραγματικά κι εγώ διαπιστώνω πως μιλάμε άλλη γλώσσα.

Δε θα το κουράσω άλλο το ζήτημα. Αν έτσι νομίζεις, έτσι είναι. Εσύ άλλο λες πως είπες, εγώ άλλο κατάλαβα. Λέω όμως πως ελληνικά γνωρίζω και στους ηλίθιους δεν ανήκω.

Αν λοιπόν θεωρείς πως είναι ζήτημα ηθικής τάξης και δη τεράστιο να διαφωνεί κάποιος μαζί σου, όντως δε βλέπω τι άλλο έχουμε να πούμε σε ένα φόρουμ.

Όχι όμως γιατί σε βλέπουμε με άλλα μάτια. Αλλά γιατί μια τέτοια αντίληψη πολώνει τον ίδιο το διάλογο και ακυρώνει το λόγο ύπαρξής του.

Κι ένα τελευταίο:

Πράγματι δεν είπες εσύ να πάμε να πλύνουμε στο νεροχύτη τα πιάτα. Όπως δεν είπες και πολλά άλλα που εγώ ανέφερα στα "κατεβατά" μου.

Συ είπας όμως ότι άλλα λέτε οι άντρες στα καπνιστήρια όταν δεν σας ακούμε και άλλα σε μας... Άρα αν θέλουμε ειλικρινή διάλογο θα πρέπει να αναφερθούμε σε όλο το γνωστό θεωρητικό οπλοστάσιο των ανδρών γύρω από το γυναικείο ζήτημα και όχι να περιοριστούμε σε όσα ένας ευγενικός εκπρόσωπος του αντρικού φύλου δηλώνει σε ένα γυναικοκρατούμενο φόρουμ. Ειδικά αν λάβουμε υπόψη την αναφορά σου πως δεν υπάρχουν άντρες υπεράνω.

Και στην τελική: η διαφορά μας δεν είναι με τις δικές σου ατομικές πεποιθήσεις αλλά με όσα υποφέρουν συνολικά οι γυναίκες μέσα στην αντροκρατούμενη κοινωνία.

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
Βοιάτης
Υποπλοίαρχος
Υποπλοίαρχος
Βοιάτης

Αριθμός μηνυμάτων : 295
Registration date : 03/06/2009

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΤρι Ιουλ 28, 2009 10:20 pm

Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο σαφής γίνεται.

Στο χωριό μου λένε ντρέτα λόγια.
Να βοηθήσω προσπάθησα, το πρόβλημα της γυναίκας
να αναδείξω.
Τώρα το πώς έγινε και βρέθηκα "απέναντι", ακόμη
δεν το έχω καταλάβει.
Υποθέτω πως προκατειλημένα με αντιμετώπισες,
θεωρώντας ότι τα όσα είπα κίνδυνο αποτελούν
για τις δικές σου πεποιθήσεις.
Και με αδίκησες πολύ.
Χρεώνοντας μου όσα μου χρέωσες, έμμεσα ακόμη και
φαλλοκρατικές αντιλήψεις και νοοτροπίες.
Πως τάχα μου όλα αυτά τα λέω γιατί εγώ δεν έχω
κόρες στα καράβια, και πώς αν είχα τι θα έλεγα;

Πόσο άδικα με έκρινες; παρά την ωριμότητα των
δεκαετιών σου.
Κάνεις λάθος Δανάη.
Γιατί εγώ έχω πραγματικά κόρη στα καράβια.
Και ποτέ δεν της είπα να τα εγκαταλείψει.
Και ούτε κανένα κορίτσι ούτε καμμία οικογένεια προσέβαλλα.
Γιατί θα ήταν σαν να προσβάλλω τον ίδιο μου τον εαυτό.

Αυτό όμως δεν με εμποδίζει να τολμώ να αναγνωρίζω μία
κατάσταση που υπάρχει και να την συζητώ.
Θα το θεωρούσα για τον εαυτό μου τουλάχιστον
στρουθοκαμηλισμό.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
Βοιάτης
Υποπλοίαρχος
Υποπλοίαρχος
Βοιάτης

Αριθμός μηνυμάτων : 295
Registration date : 03/06/2009

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΤρι Ιουλ 28, 2009 10:26 pm

Και πάλι με παραποιείς, η έστω αντιλαμβάνεσαι ότι
θές να καταλάβεις.

Αυτό κατάλαβες; ότι ζήτημα ηθικής τάξης θεωρώ το
να διαφωνεί κάποιος μαζί μου;

Στο έχω αναλύσει σε δύο θέματα αυτό.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
ΔΑΝΑΗ
Admin
ΔΑΝΑΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 7946
Registration date : 30/10/2007

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΤετ Ιουλ 29, 2009 1:31 am

Δε μου αναλογούν φίλτατε όσα παραπάνω έγραψες.

Και δεν αναλογούν και στις γυναίκες ναυτικούς όσα τους επιδίκασες. Και ελληνικά σου είπα γνωρίζουμε.

Ακόμη και αν έχεις πραγματικά κόρη στα καράβια. Ειδικά μάλιστα με την νέα αυτή παράμετρο που έβαλες. Πως μιλάς και ως πατέρας.

Χαρακτήρισες τις περισσότερες κοπέλες ερωμένες και για να μη λες και πάλι ότι παραποιώ τα λόγια σου αντιγράφω ολόκληρη την τοποθέτησή σου όπως έγινε αρχικά στο θέμα

Η ΦΡΑΝΚΦΟΥΡΤΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΣΑ

http://educandus.forumgreek.com/forum-f7/topic-t261-45.htm#7836

και όπως μεταφέρθηκε εδώ αυτούσια από το σημείο εκείνο και μετά ολόκληρος ο διάλογος που ακολούθησε:

http://educandus.forumgreek.com/forum-f7/topic-t1297-15.htm

Βοιάτης έγραψε:
Δανάη φοβάμαι πως η πραγματικότητα είναι πιο ζοφερή.

Σε εκείνα τα ποστάλια που επισκέφθηκα, αυτά που είδα
με απογοήτευσαν πολύ.

Και ειδικά για τα κορίτσια ναυτικούς.

Γιατί σαν ποστάλια είχαν αρκετές γυναίκες στο πλήρωμα.
Και ξέρεις ποία είναι η πραγματικότητα που όλοι την ξέρουν
αλλά δεν μιλάνε;

Τα περισσότερα απο τα κορίτσια ήταν ερωμένες
υψηλόβαθμων αξιωματικών.


Για να έχουν εξασφαλισμένη τη θέση τους, ακριβά δώρα, και
καλή διασκέδαση όσο το επέτρεπαν οι συνθήκες.

Βέβαια δεν ήταν όλα τα κορίτσια έτσι.

Είδα και κορίτσι που οι συνθήκες της προσωπικής της και
οικογενειακής της ζωής θα έπρεπε να την έχουν οδηγήσει
να χτυπάει 10 ενέσεις την ημέρα.

Και όμως το πάλευε με θαυμαστή αξιοπρέπεια.
Όμως το ζητούμενο δεν είναι το ιδεώδες ή οι εξαιρέσεις,
είναι αυτό που αντικειμενικά συμβαίνει και υφίσταται
σαν πραγματικότητα.

Αυτά βέβαια θα έπρεπε ίσως να τα αναλύσουμε στο γυναίκα
ον δε μπορντ.

Δεν είναι μόνο που τις χαρακτήρισες ερωμένες, προσβλητικός ούτως ή άλλως όρος, αλλά και η δικαιολογία που έδωσες στο γιατί είναι ερωμένες.

Πουθενά δεν αναφέρεις όσα στην πορεία άρχισες μετά να λες πως συμμερίζεσαι τις κοπέλες.

Παράθεση :
Για να έχουν εξασφαλισμένη τη θέση τους, για ακριβά δώρα και για καλή διασκέδαση.

Όχι και πάλι όχι. Ακόμη και αν είσαι πατέρας κοπέλας που εργάζεται στα καράβια. Τέτοιο δικαίωμα να σπιλώνεις συλλήβδην τις συναδέλφισσες της κόρης σου δεν έχεις.

Όταν μάλιστα παραδέχεσαι παρακάτω πως δε μίλησες μαζί τους, δεν έλαβες υπόψη τη δική τους γνώμη. Μόνο τα κουτσομπολιά που άκουσες από άλλους.

Αναρωτιέμαι μετά από τόσο διάλογο αν κατάλαβες τι πραγματικά με ενόχλησε. Όχι αν είχαν ερωτικές σχέσεις με τον χι ή τον ψι. Αλλά η αιτία που πρόβαλες. Τα ακριβά δώρα και οι διασκεδάσεις. Πως πουλούσαν δηλαδή ερωτικές υπηρεσίες.

Και πες μου. Αν κάποιος ερχόταν και σου έλεγε πως το ίδιο κάνει και η κόρη σου, θα του έσπαγες τα μούτρα ή όχι;

Τα κορίτσια της θάλασσας, τα αληθινά κορίτσια της θάλασσας, είναι όλες κόρες μου. Λόγω ηλικίας... λόγω αγάπης και συναδελφικής αλληλεγγύης. Γιατί σε ξενίζει το δικό μου μένος όπως λες να τις προστατεύσω από τα κουτσομπολιά που μας μετέφερες;

Και το ίδιο θα περίμενα και από τους αληθινούς γονείς τους. Όχι να βγαίνουν στα φόρα του διαδικτύου και να πετάνε τέτοιες κουβέντες.

Γιατί όταν παρουσιάζεις σαν τσούλες τις συναδέλφισσες της κόρης σου, ο άλλος που σε διαβάζει τι γνώμη θα σχηματίσει και για το δικό σου παιδί; Το σκέφτηκες καθόλου αυτό;

Μικρός ο κόσμος. Πες κάποιος διάβασε εδώ ό,τι έγραψες. Και μια μέρα των ημερών συναντά την κόρη σου. Και του λέει ότι εργάζεται σε καράβια. Πώς θα την αντιμετωπίσει;

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
Βοιάτης
Υποπλοίαρχος
Υποπλοίαρχος
Βοιάτης

Αριθμός μηνυμάτων : 295
Registration date : 03/06/2009

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΤετ Ιουλ 29, 2009 2:22 am

Δεν καταλαβαίνω αυτή την τάση σου να τα τσουβαλοποιείς
όλα και να τα ισοπεδώνεις.

Δεν μίλησα ότι ο κλάδος των γυναικών ναυτικών είναι έτσι,
και όπως εσύ προσπαθείς να τον υπερασπιστείς.
Και ξεκάθαρα μίλησα ότι υπήρχαν και κορίτσια θαυμαστής αξιοπρέπειας.
Μίλησες σε κάποιο σημείο και για γυναίκες ναυτικών.
Και έχουμε κάνει σε καράβια.
Και έχουμε δεί γυναίκες ναυτικών να είναι πραγματικά
κολώνες οικογενειών και σπιτιών, γυναίκες ηρωίδες.
Είδαμε και γυναίκες στα καράβια, την ώρα της βάρδιας
να ξεπορτίζουν σε άλλες καμπίνες.
Συμβαίνουν και αυτά τι να κάνουμε.
Είναι μία πραγματικότητα που πρέπει να την βλέπουμε
και όχι να την αρνούμαστε.
Και δεν σημαίνει πως αν μιλήσουμε για αυτές ισοπεδωτικά
κάνουμε τσούλες όλες τις γυναίκες των ναυτικών, και
σπιλώνουμε τον κλάδο.

Ξέρεις η τακτική σου μου θυμίζει αυτή της Εκκλησίας ή
της αστυνομίας, όταν καμμία φορά αναφέρονται αμαρτίες
κάποιων ιερωμένω και κάποιων αστυνομικών, τότε βγαίνουν
και ωρύονται πώς βάλλεται ο θεσμός της εκκλησίας το σώμα
της αστυνομίας.

Και για να γίνω πιο κατανοητός σου ανέφερα το παράδειγμα
των πρώην ανατολικών χωρών, πως λαοί με κουλτούρα και
παιδεία και παράδοση, η ανάγκη και οι συνθήκες τις
εξανάγκασαν να παράγουν "μαζικά" "τσούλες".
Και έρχεσαι μετά και μου λές τι θα έκανα αν κάποιος ερχόταν
και μου πέταγε στα μούτρα πώς η κόρη μου είναι τσούλα
στα καράβια, και αν του έσπαγα τα μούτρα.
Όχι. Δεν θα του έσπαγα τα μούτρα. Και θα έκανα αυτό
που θα έπρεπε να κάνεις και εσύ.
Πρώτα να εξακριβώσω αν αυτό που έλεγε είναι αλήθεια.
Και έπειτα να προσπαθήσω να καταλάβω ποιές συνθήκες
και καταστάσεις οδήγησαν το κορίτσι μου εκεί, και πώς θα
μπορούσα απο αυτές να το προστατεύσω.

Εξέθεσα μία κατά τη γνώμη μου πραγματικότητα, τονίζοντας
το πώς οι συνθήκες κάνουν τα κορίτσια μας ευάλωτα
σε τέτοιες καταστάσεις.
Και αντι το μέλημα σου να είναι να διαπιστώσεις αν πράγματι
διαμορφώνονται τέτοιες συνθήκες, και να μάχεσαι το
σύστημα που τις παράγει, για να μη καταλήξουμε χωρίς
να το καταλάβουμε σαν τις χώρες της ανατολικής Ευρώπης,
μάχεσαι το Βοιάτη που απλά εξέθεσε μία κατάσταση.
Σε σωστό δρόμο βρίσκεσαι!

Και έρχεσαι μετά να μου πείς για ποιές γυναίκες μιλάω.
Για τις αξιωματικούς ή για τις καφετζούδες;
Πόσο μία γυναίκα μπορεί να υποτιμήσει το φύλλο της;
Τον εαυτό της;
Η φαλλοκρατική κοινωνία χωρίζει τους ανθρώπους σε
άνδρες και γυναίκες.
Και οι γυναίκες τις γυναίκες σε αξιωματικούς και καφετζούδες.
Ανώτερη και κατώτερη τάξη.
Για γυναίκες μίλησα.
Που είτε είναι αξιωματικοί είτε καφετζούδες, είναι γυναίκες.
Που είτε έχουν φυλλάδιο είτε όχι είναι γυναίκες ναυτικοί,
που ταξιδεύουν στα καράβια, και βγάζουν το ψωμί τους
στη θάλασσα, είτε μαγείρισες είτε λογίστριες, είτε επικουρίνες.

Απο τους φαλλοκράτες ξέρετε τον τρόπο να προστατευτείτε.
Όταν επικρατούν τέτοιες νοοτροπίες μήπως πρέπει να
βρείτε τρόπους για να προστατευτείτε και απο τις γυναίκες;

Και να πείς πως δεν το είπα.
Πως ανάμεσα φαλλοκρατίας και χειραφέτησης μη
χαθούν οι γυναίκες.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
ΔΑΝΑΗ
Admin
ΔΑΝΑΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 7946
Registration date : 30/10/2007

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΤετ Ιουλ 29, 2009 2:56 am

Μίλησα παραπάνω για τα κορίτσια της θάλασσας. Και τόνισα:

Τα αληθινά κορίτσια της θάλασσας.

Ώρα να μιλήσουμε όμως και για τα άλλα κορίτσια.

Εκείνα που δεν έχουν αληθινή σχέση με τη θάλασσα.

Από παλιά, πριν ακόμη μπαρκάρουν επίσημα γυναίκες στα πλοία, υπήρχε καθιερωμένος θεσμός να επιτρέπουν από την εταιρεία στον καπετάνιο και σε κάποιους ανώτερους αξιωματικούς να παίρνουν μαζί τους τις συζύγους τους.

Για τους κατώτερους ίσχυε απλώς η ελεύθερη είσοδος γυναικών στα λιμάνια.

Αργότερα που οι εποχές άλλαξαν και τα ήθη απελευθερώθηκαν, οι αξιωματικοί είδαν πως αδικούνταν με το θεσμό αυτό. Και απαίτησαν να αλλάξει η νοοτροπία.

Πώς όμως να αλλάξει και να ξεπέσουν στα μάτια του πληρώματος;

Επιπλέον οι εταιρείες μπρος στον κίνδυνο του aids είχαν αρχίσει να περιορίζουν την είσοδο γυναικών στα λιμάνια και για το κατώτερο πλήρωμα.

Η λύση δόθηκε με τη δήθεν και καλά άδεια να παίρνουν οι αξιωματικοί όχι μόνο τις συζύγους τους μαζί αλλά και τις αρραβωνιάρες.

Ενίοτε μάλιστα όχι μόνο ως επιβάτισσες αλλά και σε κάποια θέση ναυτολογημένες για να μην τρώνε τζάμπα το φαΐ του πλοιοκτήτη αλλά και να βγάζουν κι αυτές το κάτι τις τους και να μη στοιχίζουν πανάκριβα στον εραστή τους.

Στα ποντοπόρα λίγο τα εισιτήρια λίγο οι υπόλοιπες συνθήκες το μέτρο αυτό δεν έλαβε μεγάλη έκταση. Εξάλλου πόσες θέσεις έχει ένα ποντοπόρο; 30 με 40 περίπου. Και από αυτές ελάχιστες θα μπορούσαν να καλυφθούν από τις συνοδούς των κυρίων αξιωματικών. Άσε που πρόκειται για θέσεις που θα κινδύνευε το μανικιούρ τους.

Αντίθετα, στα ποστάλια και στα κρουαζιερόπλοια, το μέτρο γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Γέμισαν λοιπόν γυναίκες στις καφετέριες και στα μαγαζιά του πλοίου που το μαγικό κλειδάκι εισόδου τους ήταν η σχέση με κάποιον αξιωματικό.

Πήγαινε ο κύριος να ναυτολογηθεί και μαζί κουβάλαγε και τη φιλεναδίτσα του.

Μα την αλήθεια δεν έχω κανένα πρόβλημα που οι άνθρωποι κατάφεραν έτσι να λύσουν το ερωτικό τους ζητούμενο. Ίσα ίσα. Καλά έκαναν και καλά κάνουν και καλά κάνουν και οι εταιρείες.

Αλλού είναι το πρόβλημα. Όταν αυτές τις γυναίκες που υπό αυτές τις συνθήκες βρέθηκαν για ένα φεγγάρι να εργάζονται δήθεν σε πλοίο, τις εξισώνουμε με εκείνες που κάνουν σταδιοδρομία στη θάλασσα.

Είτε έχουν τελειώσει σχολή είτε όχι. Αλλά σίγουρα χωρίς να μπήκαν στο πλοίο από το παράθυρο της κρεβακάμαρας μα με το σπαθί τους και για να βγάλουν τίμια το ψωμί τους και όχι τα μάτια τους.

Οι μεν είναι γυναίκες on board, οι άλλες γυναίκες on bunk... και ίσως από αυτές να βγήκε και η φράση πως τίναξαν την μπάνκα στον αέρα, διότι μπανκ το ένα μπανκ και το άλλο, οι κυρίες όμως αυτές ειδικεύονται να τα τινάζουν και τα δύο.

Να τα τινάζουν. Όχι όμως και τα όνειρα των άλλων γυναικών. Τι τους φταίνε εκείνες οι άλλες; Και τι φταίνε σε όποιον άλλο;

Δε φτάνει που δουλεύουν σκυλίσια για να αποδείξουν πως αξίζουν τη θέση που τους εμπιστεύτηκαν; Πρέπει να τις εξισώνουμε αυθαίρετα με τις άλλες που μόνη τους έγνοια είναι να πετύχει η βαφή και μη σπάσουν κανένα νύχι;

Βέβαια το πόσο παλιός είναι και ο δικός τους θεσμός δεν παίρνω και όρκο. Ειδικά ακούγοντας το παρακάτω τραγούδι του Καββαδία:



Έβραζε το κύμα του γαρμπή
είμαστε σκυφτοί κι οι δυο στο χάρτη
γύρισες και μου 'πες πως το Μάρτη
σ' άλλους παραλλήλους θα 'χεις μπει

Κούλικο στο στήθος σου τατού
που όσο κι αν το καις δε λέει να σβήσει
είπαν πως την είχες αγαπήσει
σε μια κρίση μαύρου πυρετού

Βάρδια πλάι σε κάβο φαλακρό
κι ο Σταυρός του Νότου με τα στράλια
Κομπολόι κρατάς από κοράλλια
κι άκοπο μασάς καφέ πικρό

Το άλφα του Κενταύρου μια νυχτιά
με το παλλινώριο πήρα κάτου
μου 'πες με φωνή ετοιμοθανάτου
να φοβάσαι τ' άστρα του Νοτιά

άλλοτε απ' τον ίδιον ουρανό
έπαιρνες τρεις μήνες στην αράδα
με του καπετάνιου τη μιγάδα
μάθημα πορείας νυχτερινό

Σ' ένα μαγαζί του Nossi Be
πήρες το μαχαίρι δυο σελίνια
μέρα μεσημέρι απά στη λίνια
ξάστραψες σαν φάρου αναλαμπή

Κάτω στις ακτές της Αφρικής
πάνε χρόνια τώρα που κοιμάσαι
τα φανάρια πια δεν τα θυμάσαι
και το ωραίο γλυκό της Κυριακής

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
Βοιάτης
Υποπλοίαρχος
Υποπλοίαρχος
Βοιάτης

Αριθμός μηνυμάτων : 295
Registration date : 03/06/2009

Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Empty
ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γυναίκα onboard   Γυναίκα onboard - Σελίδα 2 Icon_minitimeΤετ Ιουλ 29, 2009 10:22 am

Επιτέλους, είναι και αυτό μία πρόοδος.

Να αποδέχεσαι την ύπαρξη της κατάστασης έστω
και σε αυτή τη μορφή.
Και λίγο λίγο να φαίνεται ότι δεν έχω πεί και
τίποτα διαφορετικό απο αυτά που λές.

Γιατί εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω την εξίσωση
που βλέπεις;
Γιατί με επιμέλεια ξεχώρισα και μίλησα για αξιοπρεπέστατα
κορίτσια που αξίζουν το θαυμασμό μας.
Που λοιπόν τη βλέπεις την εξίσωση;

Κρίμμα γιατί νομίζω ότι είχες τα επιχειρήματα
να αντιμετωπίσεις διαφορετικά τη συζήτηση και
να την οδηγήσεις σε πιο γόνιμους δρόμους.
Θα μπορούσες να πείς ότι δυστυχώς έστω και περιορισμένα
συμβαίνουν και τέτοιες καταστάσεις που όμως δεν έχουν
σχέση με τις εκατοντάδες γυναίκες του επαγγέλματος.
Να μου επισημάνεις γιατί νομίζω ότι τα κορίτσια μας
είναι περισσότερο εκτεθειμένα στα καράβια, απο ότι τα
κορίτσια μας που πάνε να προσληφθούν σε
ένα σούπερμαρκετ, ένα κατάστημα, μία επιχείρηση;
Και να οδηγηθεί η κατάσταση σε άλλους δρόμους, εκεί
που αναζητούνται οι πραγματικές αιτίες που παράγουν
το πρόβλημα.

Τέλοσπάντων ίσως ήταν μία άτυχη στιγμή, απο αυτές
που αρκετές φορές συμβαίνουν στη ζωή μας.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
 
Γυναίκα onboard
Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 3Μετάβαση στη σελίδα : 1, 2, 3  Επόμενο

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
HOMA EDUCANDUS :: ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΑ :: ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΕΣ :: ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΕΣ-
Μετάβαση σε: